اختصاصی هموطن/ سید امیر موسوی
«اسرائیل هیچ انگیزهای برای مشارکت در درگیری محدود بین ایران و ایالات متحده ندارد؛ وضعیت فعلی، بهترین شرایط ممکن برای ما است.» این جملهای است که اخیرا، اسموتریچ، وزیر مالی کابینه اسرائیل گرفته. همینقدر کوتاه، همینقدر صریح و همینقدر ساده، وضعیتی را شرح داده که ایران امروز به مدد طیفی رادیکال و جنگطلب با اسم رمز «انتقام»، گروگان آن شده است.
وضعیت در عرف متعارف روابط بینالملل؛ «نه جنگ، نه صلحی» که باید مردم ایران را تنها و بزرگترین بازنده آن بدانیم.
در وضعیتی که امروز در آنیم در حالی که توافق تهران و واشنگتن گوشه کشوی میز شهباز شریف خاک میخورد، جنوب مملکت هر روز و هر شب زیر سنگینترین آتش نیروی متجاوز خارجی است. مردم در بیآبی و بیبرقی در سختترین شرایط و گرمای ۶۰ درجه و رطوبت ۷۰ درصد، شب به روز و روز به شب میرسانند. صدای بمب و موشکهای کروز آمریکایی، خواب را بر چشمان هموطنانمان در این خطه حرام کرده که البته به این ادوات تهاجمی دشمن در صدا و سیمای جمهوری اسلامی، «پرتابه» هم گفته میشود!
اقسام زیرساختهای ارتباطی، انرژی و مصرفی مردم ایران در کمربند جنوبی کشور، زیر ضرب سنگین تهاجمی آمریکاست.
کسب و کارها و شرکتهای اقتصادی و مولد-از کسب و کارهای اینترنتبنیان گرفته تا بنگاههای مولد تولیدی-در وضعیت لنگ در هوا و تعلیق به معنای تام و تمام کلمه، زندگی نباتی را تجربه میکنند، بسیاریشان در وضع احتضارند و بسیاری نیز ریغ رحمت را در این شرایط ناجوانمردانه سرکشیده و تن به تیغ تعطیلی سپردهاند. کثیرشماری نیروهای مولد، سینیور و متخصص این سرزمین به مسلخ تعدیل رفته و کار و بار گذران معیشت و روزمره خود را از دست دادهاند.
سرمایهگذاری در وضعیتی که در آنیم، بیشتر به شوخی مبتذلی میماند که الان، وقتش نیست! تورم افسارگسیخته، نفس از زندگی مردم گرفته و آب خوش را بر گلوی خشکشان، حرام!
قله دلار ۲۰۰ هزارتومانی در چشمانداز مسیر ترسیم شده به دست علی خامنهای و فرزند تازه تاجدارش ناباورانه به چشم میخورد و توی ذوق میزند. جوانان و مردمان این سرزمین، یک به یک بیل به دست گرفته و در حال تشییع و تدفین بدیهیترین و پیش پا افتادهترین آمال و آرزوهای خود هستند. جامعه به شدت خشمگین بوده و شکل جدیدی از خشم و انزجار، نسبت به وضع موجود را تجربه میکند.
غائله محاصره دریایی ایران توسط ایالات متحده نیز، قوز بالای قوز شده و در کوتاهمدت و میانمدت، حتی گذران بدیهیات زیست انسانی را نیز هدف گرفته. آتشبازی و ماجراجویی هر روزه تهران در تنگه هرمز نیز، روز به روز به تنهایی استراتژیک ایران دامن زده و با ید قدرتمند جمهوری اسلامی، کمر به انزوای بیسابقه کشور بسته است.
ایران امروز به غایت، مطلوب و محبوب اقسامی از بازیگران منطقهای و فرامنطقهای است که هر یک به سهم و نحوی بر سر سفره غنائم و عوائد آتش بیتدبیری در تهران نشستهاند. وزیر کابینه اسرائیل، درست گفته! چه وضعیتی از وضع موجود برای تلآویو بهتر؟ اصلا چرا شهرهای کوچک کشور کوچکش را به آماج حملات موشکی ایران بسپرد؟ گوشهای نشسته، سیگارش را دود میکند و نظارهگر آسیبهای تساعدی و رو به رشد تهران است! حکومت کنونی مستقر در پایتخت ما، شوربختانه، ایران مظلوممان را به کیسی مطلوب برای پیرامون بدل کرده. حکومتی، نامشروع، منفور و ضعیف و خفیف شده در داخل و نامحبوب و مزاحم در پیرامون.
حکومتی که نه با وضع کنونی، نه رنگی از توسعه را به چشم خواهد دید و نه برای بازیگران منطقهای و بینالمللی، «شاخ» خواهد شد! وضعیتی که به شکل سنتی برای مسکو، وضع ایدهآل محسوب شده، تلآویو و شادمانیاش را هم که بالاتر خواندید، آمریکا که در کنار برگزاری رویداد بینالمللی نظیر جام جهانی در حال شخم زدن طرف مخاصمه خود در حال نقشهکشی استراتژیهای جدید جنگی است، اعراب حاشیه خلیج فارس نیز، صرف نظر از حملات جسته گریخته تهران به پایگاههای آمریکایی در خاکشان، ایران منفور و منزوی را به تماشا نشستهاند!
اما همانطور که در مقدمه نیز به آن پرداخته شد، بازنده این نابازی، تنها و تنها، مردمان مظلوم، محروم و محجور ایرانند که این وضعیت، تازه اول خوشخوشانشان بوده و به نظر میرسد که با این دست فرمان جمهوری اسلامی باید روزهای تیره و تارتری را به انتظار بنشینند. در سوی مقابل هم، هستند کارگزاران و خدمه رایگانی که با اسم رمز انتقام به عامل یامفت منافع ملی بیگانگان بدل شده و چوب حراج بر منافع ملی ایران و ایرانی زدهاند، بیآنکه خود، ریالی از فاکتور هزینههای مهیب و ایرانسوز آن را بپردازند.
