روزنامه خراسان نوشت:
بازگشت قیصر به ایران و اجرای عمومیاش با پرچم ایران، برای بخشی از کاربران نشانهای از دلبستگی به وطن بود. در مقابل جریانهای ضدایرانی کارزاری برای سلب تابعیت او راه انداختند.
برای هنرمندی که مخاطب اصلیاش فارسیزبانان هستند، فاصله گرفتن از بستر اصلی مخاطبان میتواند به تدریج به کاهش اثرگذاری حرفهای منجر شود.
در دورههایی که کشور با تهدیدهای خارجی مواجه میشود، حس همبستگی ملی در میان ایرانیان داخل و خارج تقویت میشود.
تجربههای گذشته نشان میدهد که موفقیت این بازگشتها تا حد زیادی به «امکان فعالیت» پس از بازگشت بستگی دارد؛ در غیر این صورت به تجربهای تلخ تبدیل میشود.
نمونه شناختهشده، مرحوم حبیب است که پس از بازگشت به ایران، امکان فعالیت حرفهای گسترده برایش فراهم نشد.
بازگشت نباید صرفاً در سطح سلبریتیها دیده شود. جامعه ایرانی خارج از کشور سرمایههای انسانی و فکری گستردهای دارد؛ افرادی مثل دکتر سروش، عطاءالله مهاجرانی و…
اگر فضای بازگشت هوشمندانه مدیریت شود، میتواند زمینهای برای بازگشت این سرمایههای فکری هم فراهم کند.
