اختصاصی هموطن/ گروه سیاسی-سید امیر موسوی: «آمریکا تنها دزد دریایی در جهان است که ناو هواپیمابر دارد. توانایی ما در مقابله با دزدان دریایی کمتر از توانایی ما در غرقکردن کشتیهای جنگی نیست. خود را برای مواجهه با گورستانی از ناوها و نیروهایتان آماده کنید؛ همانطور که لاشه هواپیمایتان در اصفهان به جا ماند.» متن بالا، برگردانی از توئیت سردار دکتر اقتصاددان محسن رضائی میرقائد است.
فرمانده پیشین سپاه پاسداران با آن کارنامه مشعشع، معاون اقتصادی دکتر آیتالله رئیسی در بدسبقهترین دولت پس از انقلاب در حوزه اقتصادی و عضو کنونی مجمع تشخیص مصلحت نظام! حالا به افاضات گاه و بیگاه خود نیز بسنده نکرده و به تازگی به زبان انگلیسی، احتمالا پس از روشن کردن فیلترشکنش! برای آمریکا، اسرائیل، اعراب خلیج فارس، بالا و پایین عالم هستی و القصه هر کوچک و بزرگی، خط و نشان میکشد. چقدر هم خوب! چقدر هم عالی! به هر حال، هر جنگی، مستلزم ترسیم سناریوی مدونی از راهبرد دیپلماسی عمومی در کنار اقدامات نظامی است. چه کسی بهتر از سردار؟ اساسا چه کسی مانده به جز سردار؟! صاحب آن کارنامه سیاه در عملیات کربلای چهار که اسباب پرکشیدن فوج فوج از بهترین و رعناترین جوانان این مملکت را در مقابل دشمن بعثی به زیر گیوتین سفاهت رهسپار کرد و بعدتر در تنشهای دیکتاتورمآبانه با برخی از فرماندهان وقت سپاه، زمینه خانهنشینی و حذف بسیاری از زبدهترین فرماندهان نظامی کشور را از صحنه اداره جنگ با صدام فراهم کرد.
حالا یک روز کت و شلوار پلوخوری بر تن کرده و ژست اقتصاددان به خورد میگیرد و یک روز لباس سرلشگری از گنجه برون آورده و در قامت یک فرمانده تراز نخست نظامی در مقابل دوربین رسانههای انحصاری جمهوری اسلامی به افاضه میپردازد؟ خروجی این نمایش زوج و فرد چیست؟ اگر شما دیدید به ما هم بگویید، راه دوری نخواهد رفت! از همان روزی که آن هزارتومانی سبز رنگ را در استودیوی مناظرات انتخاباتی صدا و سیما در مقابل دوربین شماره چهار گرفته و با مردم از وعده سر خرمن بازگرداندن ارزش پول ملی مملکت تا سطح ارزشمندترین پول دنیا سخن گفت، اقتصاد نحیف و دستوری ایران، روز به روز به سمت قهقهرا به سقوط آزاد پرداخته و همین حالا که نگارنده در حال ردیف کردن این کلمات در کنار یکدیگر است، دلار اجنبی؛ رقم افسانهای 190 هزار تومانی را فتح کرده و در ماراتن نفسگیر زدن تارگت 200 هزاری، هن و هن میکند! از پیشینه درخشان محسن رضایی در قواره یک مسئول پرمدعای اقتصاددانی در این مملکت، همین بس که در دوره ابراهیم رئیسی، کمترین هماهنگی که بین مسئولین تیم اقتصادی دولت سید محرومان به چشم نخورد، هیچ؛ بلکه ترازها، نمودارها و آمار اقتصادی مملکت در هر حوزه و زمینهای رو به ارتقای شاخص فلاکت در کشور شتاب گرفت.
اما مدیونید اگر تصور کنید که این فقره، زمینه نعوذبالله عذرخواهی دکتر را فراهم کرده و یا او را در راستای بازنگری در سیاستها، ادعاها و اساسا نگرش به نحوه اداره کشور به فکر فرو برد. همین حالا هم گاه به گاه در سیاهه فارس و تسنیم و امثالهم دست به قلم گرفته و هر از گاهی نیز در تلویزیون حکومت به اظهار فضل در زمینه اقتصاد و معیشت مملکت میپردازد! پای ثابت کاندیداتوری در ادوار انتخابات مختلف نیم قرن اخیر در کشور که البته، عموما در شکست آرا باطله نیز ناکام عرصه را وداع گفته، حالا نیز در رقابت با هر گونه آرا، نظرات و اباطیل مطرح شده از سوی همقطارانش در حال درفشانی و میدانداری است و البته و صد البته که افسوس و صد افسوس به حال مظلوم وطن ما که چون اویی در قامت اعلام کننده مواضع حاکم مستقرش در میان افکار عمومی دنیا مطرح بوده و هر روز به طرح باطل جدیدی میپردازد که البته، واجد کوچکترین واکنش و اعتنایی از سوی هیچ یک از بازیگران منطقهای و بینالمللی نیست و گویی در مقابل آئینهای ایستاده و با خودش حرف میزند! در حالی که با کمال تاسف، شاهد آنیم که رئیس جمهور مملکت بزرگ و باشکوهی چون ایران، امروز به مسئول رتق و فتق امور مربوط به کالابرگ در کشور بدل شده و زورش در فقره قطع و وصل اینترنت ملت مستاصل ایران به «اداره قطع» هم نمیرسد، طبعا افاضات چهرههایی نظیر محسن رضایی، نباید هم مورد اعتنای احدی در پیرامون این مملکت قرار بگیرد و احدی از زعمای منطقه و فرامنطقه برای آن، حتی تره خرد کنند. اما سوال در این جاست که حدیقف این دست درفشانیها و القصه؛ بازنشستگی این پیرمرد بدسبقه در ساخت اداره مملکت، کی و چه زمانی خواهد بود؟ وقت آن نرسیده که اگر سردار دکتر اقتصاددان بزرگوار، فرمایش درخوری ندارند، اقلا به فضائل سکوت، ملتزم مانده و بیش از این برای کشور، هزینهتراشی و آسیبزایی دست و پا نکنند؟
