اختصاصی هموطن/ سید امیر موسوی
«حکم علی خامنهای ریاست پنجساله برای پیمان جبلی بر سازمان صداوسیما، روز ۷ مهر ۱۴۰۵ به پایان میرسد.» این خبری است که طی روزهای اخیر در گعدههای سیاسی و رسانهای به نقل محافل بدل شده و زمزمهها برای احتمال تغییر رئیس رادیو تلویزیون کشور را بالا برده است. برخی از احتمال تمدید حکم جبلی با ملاحظه تغییر جلیلی در این سازمان خبر میدهند و برخی دیگر نیز خروج این زوج از صدا و سیما را تقریبا قطعی ارزیابی میکنند. طبعا طیف دیگری نیز بر اساس مشاهدات بیرونی از مناسبات حاکم بر کشور در دوره خامنهای دوم، هرگونه تغییری در کرسیهای حیثیتی نظام را تقریبا منتفی دانسته و هر جابجایی را حمل بر کرنش و ضعف از سوی هسته سخت قدرت در ذهن گردانندگان آن میدانند.
ناگفته پیداست که با تغییر جبلی و عدم حکم ریاست او بر صدا و سیما، قرار نیست که علی شکوریراد، محسن میردامادی یا محسن صفایی فراهانی به این سمت انتخاب شده یا مثلا چهرهای میانهرو برای حضور در این کسوت، حکم جدید بگیرد. شاغول نظام جمهوری اسلامی کنونی-با رویکرد حاکم بر وضع فعلی آن-عجالتا همین دست فرمان را دارد که میبینیم. جبلی هم برود، غیرملیتر از او بر سر کار خواهد آمد.
چرا که بر اساس مناسبات کنونی قابل مشاهده در هسته سخت کنونی قدرت در جمهوری اسلامی، همچنان رویکرد ضدملی علی خامنهای در دوره خامنهای دوم-بخوانید؛ تیم رهبری جدید!-نیز حاکم بوده و سر سوزنی نشانهای از هرگونه گشایش و انعطاف به چشم نمیخورد که نمیخورد! به نظر میرسد که نسخه بنسلمانیسم را هم باید به آرشیو تاریخ شفاهی جمهوری اسلامی بسپاریم و خلاص!
هرچند؛ آش رادیکالیسم در صدا و سیما که با بودجه بالغ بر سی و پنج هزار میلیاردی از محل بیتالمال فعالیت میکند، چنان شور و زرد شده که صدای چهرههای شاخص اصولگرا را نیز درآورده است. مثلا محمدرضا باهنر، چهره شاخص این جریان سیاسی، همین چندی پیش در گفتوگویی با انتخاب به وضعیت حاکم بر صدا و سیما اشاره کرده و گفته بود؛ «جریان رادیکال یک تعدادشان اندک است ولی فریادشان بلند است. جای زیادی هم برای نفوذ دارند. من حتی به خود عملکرد صدا و سیما هم خیلی وقت ها نقد جدی دارم، مثلا حدود چهار پنج ماه قبل از شهادت امام شهید من یک نامه نوشتم خدمت محضر آقا در مورد صدا و سیما. صدا و سیما اوایل پیروزی انقلاب شهید مظلوم آیت الله بهشتی رئیس شورای انقلاب بود رئیس دیوان عالی کشور قوه قضاییه هم بود می آمد در صفحه تلویزیون زنده با آقای عمویی، دبیرکل حزب کمونیست و حزب توده مناظره می کرد، نه سر زکات و خمس و نماز صبح و نماز بعد از ظهر، سر خدا. با یکدیگر مناظره می کردند و مردم گوش می دادند. الان متاسفانه صدا و سیمای ما بیشتر بلندگو و رسانه یک طیف خاصی شده است. صدا و سیما باید رسانه ملی باشد. باید مواضع نظام را باید تبلیغ کند. آقای جبلی فکر کنم چهارم یا پنجم آبان دوره اش تمام می شود، من تصورم این است که تمدید نمی شود حالا نمیدانم.»
سیرک مبتذل و سخیفی که به جای نهادی ملی به گعده و پاتوق لودگی مشتی لمپن بیسواد و وقیح برای پیشبرد منویات یک گنگ خاص در سپهر سیاست ایران بدل شده، امروز چنان ماکیاولی را در انتهای کلاسش جاگیر کرده و هرسال مردودش میکند که چیزی نمانده تا برای دستیابی به اهداف گعدهای که گفته شد، هر وجهی از منافع ملی را به شکلی شنیع به مسلخ فرستاده و هربار، وجه جدیدی از ابتذال را در تعارض و تناقض آشکار، حتی با آنچه تا کنون مبلغش بوده به نمایش بگذارد و خم به ابرو نیاورد!
این آش شلم شوربا، دستپخت تیمی است که تلویزیون مملکت را با آن بودجه افسانه از رسانهای که روزگاری با ساختههایش، تهران را خلوت میکرد به شهر فرهنگی بدل ساخته که در میان آحاد مختلف جامعه با دیدگاههای متکثر و متفاوت بر سر نخواستنش دعواست!
اخیرا البته فرارو در گزارش به این مسئله پرداخته و به نامهایی چون؛ «علی دارابی، عضو هیئت علمی دانشگاه صداوسیما، قائممقام سازمان در دوره ریاست عزتالله ضرغامی، قائممقام و معاون او در وزارت میراث فرهنگی دولت سیزدهم»، «محمدحسین صفارهرندی، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام و رئیس پیشین شورای نظارت بر صداوسیما»، «محمد مخبر، مشاور و دستیار رهبر انقلاب» و «علیاصغر پورمحمدی، مدیر پیشین شبکههای ۳ و تهران» برای جانشینی جبلی اشاره کرده است.
اما، فارغ از همه این اسامی و اشارات و تفاسیر، روی سخن در این مقال، این است که چه پیمان جبلی و وحید جلیلی از صدا و سیما بروند و چه مهر رهبر موروثی تازه تاجدار و البته غایب بر حکم ابقایشان بنشیند به نظر نمیرسد که تغییری در رویکرد رسانهای که امروز به پاتوق لمپنهای بیسوادی چون قاسمیانها، شهبازیها، خسرویها و البته بساط شب نشینی و شوی نبویانها، ثابتیها، رساییها و امثالهم بدل شده در شرف انجام باشد.
عجالتا و تا اطلاع ثانوی که جمهوری اسلامی پساخامنهای اول بر سر کار باشد؛ در، همین در است و پاشنه، همین پاشنه! همانطور گوشخراش، جیر جیر کرده و از جیب بیتالمال، روی اعصال ملت رژه حماسی خواهد رفت!
