اختصاصی هموطن/ سید امیر موسوی
سخنان تند «سعید جلیلی» درباره مذاکرات، تیم سعید جلیلی، روحانی نزدیک به سعید جلیلی، نماینده نزدیک به سعید جلیلی، عضو ارشد تیم سعید جلیلی، عضو دولت سایه سعید جلیلی، فعال مجازی نزدیک به سعید جلیلی، عضو سابق دفتر سعید جلیلی، سعید جلیلی، سعید جلیلی، سعید جلی….
در طول سالیان اخیر، اقلا از دوره مذاکرات هستهای در دهه هشتاد به این سو، چهارسوی مملکت، پر شده از این نام؛ «سعید جلیلی»! هرجا سخن از رادیکالیسم در سپهر سیاست مملکت به میان میآید، هرجا ساز مخالفی با مذاکره، گفتوگو و صلح در میان است، هرجا سرسوزنی، نشانهای از هر گشایش و منفذ تنفسی برای مردم جان به لب رسیده مطرح میشود و القصه؛ هرکجا که از هر کارآمدی و حرکت رو به جلو نشانی باشد، این نام به عنوان محور هر سنگاندازی و نشدنی برای یک زندگی معمولی شهروندان ایرانی به سیاهی، میدرخشد!
چهرهای که تندترین و رادیکالترین مواضع را در رسای جنگ و تخاصم با دنیا مطرح کرده و هر بار و در هر بزنگاهی به مانند جنگ دوازده روزه و بعدترش؛ جنگ چهل روزه سوراخ موش را هزار تومان خریده و به درون آن خزیده و از دیوار صدا درآمده و از او و همپالگیهایش؛ نه!
در حالی که صدر تا ذیل نظام از علی خامنهای گرفته تا حتی چهره میانه رویی چون کمال خرازی، هدف حذف و ترور اسرائیل بودهاند، هیچ دشمنی سر و کلهاش پیدا نشده تا به شیشه خانه او، سنگی بیاندازد و دور از جان، قطره خونی از بینی استاد بر زمین بچکد!
نه در لیست تحریمهای آمریکا، نامش به چشم میخورد و نه حتی همین اروپا سر و کاری با او دارد. اویی که تندترین مواضع ضد حقوق بشری را بیان کرده و خود را همواره پرچمدار جریان به اصطلاح «مقاومت» خوانده، به رغم داشتن تیبای چند میلیاردی ضدگلوله، حتی چند کیلومتری محل اسکانش نیز، ولو به اشتباه! مورد اصابت هیچ پرتابه و موشکی قرار نگرفته است.
نامبرده، همین اخیرا افاضه کرده؛ «اگر شما میگویید ما باید اموال ایران را آزاد کنیم، بزرگترین دارایی ملّت ما رهبری عزیزش بود. امروز حق این ملّت، دفاع از این جایگاه و سرمایه بزرگ با انتقام است و وظیفه مسئولین پیگیری آن است. انتقام حق ملت و وظیفه مسئولین است.»
همانطور که خواندید، فراخوان انتقام هم از خیمه او به گوش میرسد و در حالی که جنوب این مملکت زیر سنگینترین بمباران پس از جنگ هشت ساله به این سو قرار گرفته و مردمان مظلوم و محجور جنوب در ملقمهای از بیبرقی، فقر، ناکارآمدی و جنگ، دست به گریبان اقسام مشقات رساندن صبح به شب و شب به روز هستند، لابد آن خنده همیشگیاش را بر لب انداخته و در محلی «امن» و تحت شدیدترین تدابیر حفاظتی بر کوس جنگ و انتقام کوبیده است!
صاحب رکورد دو شکست و یک انصراف در ادوار انتخابات که همواره از سوی اکثریت، طرد شده، نه جنجالی با واشنگتن در فضای مجازی دارد و نه در توئیترش، خطابهای به نتانیاهو یا دیگر تلآویونشینان مینویسد! گویی رمز ورود صفحه شخصیاش یادش رفته و صدا از دیوار در میآید و در باب آنچه همیشه مدعی آن است، از او نه!
البته گفتنی است که سعید جلیلی، اخیرا در توئیتی به درستی اشاره داشته بود که؛ «مختصات قله این است که یعنی شما استفاده حداکثری کنید از امکانات و ظرفیت هایی که داری برای آنکه بتوانی به بهترین شکل با هر آرمانی که داری برسید.» درست از آن حیث که او و هم قطارانش در حاشیه امن مشکوکی از جانب اسرائیل در حال استفاده حداکثری از همه امکانات و ظرفیتهای ملت مصیبتزده ایران هستند تا به بهترین شکل به آرمانی که دارند، برسند! حال که آن آرمان چگونه آرمانی است، آن قله، چگونه قلهای است و چرا چون اویی محوریت حرکت به سمت آن قله را در این وهله از تاریخ ایران عهدهدار، شده، در آینده مشخص خواهد شد، آیندهای که چندان هم دور نیست!
