گاهی برخی کارشناسان در رسانه ملی سخنانی مطرح میکنند که با واقعیتهای جاری کشور و روندهای موجود فاصله جدی دارد، اما دولت بهمنظور جلوگیری از اختلاف و حفظ آرامش جامعه، از واکنش و موضعگیری پرهیز میکند.
در مواردی، کلیپهایی از بیانات رهبر پیشین انقلاب درباره مذاکره بهگونهای بازنشر میشود که گویا نظام بهصورت مطلق مخالف هرگونه مذاکره بوده است، در حالی که رهبر شهید هیچگاه با مذاکره عزتمندانه، مبتنی بر اقتدار و در چارچوب منافع ملی مخالفت نداشتند.
این اولین باری نیست که پزشکیان از صداوسیما صریحا انتقاد میکند. او در حالی از صداوسیما گلایه میکند که این سازمان به رغم داشتن درآمد ناشی از تبلیغات، همزمان از بودجه عمومی استفاده میکند.
عملکرد همسوی جام جم با مخالفان مذاکرات در حالی است که در ساختار سیاسی ایران نظرات وزیر خارجه، دولت و حتی رئیس جمهور در مورد مذاکره تعیین کننده نیستند بلکه فقط مجری شناخته میشوند.
صداوسیما بیشتر از آنکه تریبونی برای حاکمیت باشد، بولتنی برای گروههایی است که بقایشان در نفی مذاکره است؛ گروههایی مثل جبهه پایداری که وحید جلیلی قائم مقام صداوسیما به آن تعلق دارد.
رئیس سازمان صداوسیما در جلسات شورای عالی امنیت ملی بدون حق رای شرکت میکند و حضور او صرفا برای هماهنگی با تصمیمات حاکمیتی است.
