یادداشت سردبیر/ حسین زمانی
نمی دانم شما هم این روزها همین حسی که من دارم را دارید یا نه؛ حسی همراه با خشم زیاد از همه چیز از همه کس. داشتم فکر می کردم از کجا بنویسم دیدم هر چه می خواهم بگویم نقد است و نقد است و نقد.
اما امروز وقتی سخنگوی دولت مسعود پزشکیان پس از 20 روز قطعی اینترنت پشت تریبون میرود و به خبرنگاران می گوید قطع یا وصل کردن اینترنت دست رئیس جمهور نیست انگار ساختمان بر سر آدم خراب می شود. این چه توجهی است این چه کلمه ای است که از آن بی محابا استفاده می کنید دست رئیس جمهور نیست؟
آقای رئیس جمهور شما رئیس عالی ترین شورای این کشور یعنی شورای عالی امنیت ملی هستید؛ متوجه نمی شوم وقتی می گویید فلان موضوع دست من نیست من درباره فلان موضوع کاری از دستم بر نمی آید؛ دو حالت دارد یا شما واقعا کاری از دستتان برنمی آید که بعید بدانم تا مردم را احمق فرض کرده اید و حالت سوم ندارد.
خاطر همگان هست که یکی از وعده های انتخاباتی شما رفع فیلترینگ بود، یکسال و اندی از ریاست جمهوری شما گذشته چه شد؟ باید باور کنیم که شما همین مساله ساده را نتوانستید حل کنید؟ من اگر جای شما بودم تا امروز ده بار استعفا داده بودم .
امروز هم در شرایطی که آمارهای متفاوتی از ضرر میلیونی قطع اینترنت به گوش می رسد شما همچنان سرکار خود در خیابان پاستور هستید و در یک فضای دوستانه با معاونان و وزرای خود می نشینید و وانمود می کنید که در تلاش برای مشکلات مردم هستید اما خروجی این حضور شما در پاستور و نشست های مشترک با وزرا و معاونانتان خروجی برای مردم ندارد این را بدانید.
اگر داشت قطعا آلان دلار 150 هزار تومان نبود، سکه 182 میلیون و طلا هم گرمی 18 میلیون. اگر جلسات و حضور شما نتیجه داشت هزاران جوان خونشان کف خیابان نبود، اگر نتیجه داشت این همه مادر و پدر عزادار فرزندانشان نبودند، اگر داشت این همه فرزند داغدار پدر و مادر نبود، اگر داشت سایه سنگین جنگ اینطور زندگی مردم را تحت تاثیر قرار نمی داد، اگر داشت تحریم ها سرنوشت هزاران نفر را به بازی نگرفته بود اگر اگر اگر … آقای پزشکیان استعفا بده برو برای یک بار هم شده جرات از خودت نشان بده و برو بذار نامت در تاریخ بماند و همه از تو با عزت و احترام صحبت کنند، برای خودت نام نیک بخر نه دشنام. همین.
