یادداشت سردبیر/ یارا خاتمی: امروز تصمیم گرفتم نه گیر بده به هزاران مشکل موجود در کشور نه گیر بدم به عباس و مسعود و باقر و اینا؛ حالا چرا، چون برای انجام کاری تپسی گرفتم و راهی مقصد شدم، هوا کمی گرم شده و ترافیک هم وجود دارد همواره، در طول مسیر چند بار آقای راننده دست روی بوق گذاشت، چون یک بار یک موتوری داشت خودش را به کشتن می داد و یکبار هم ماشین جلویی با سبز شدن چراغ سبز قصد حرکت نداشت. خیابان کمی خلوت تر شده و داشتیم به مسیر ادامه می دادیم که چند متر جلوتر دوباره یک ترافیک زیادی بود و راننده هم با گفتتن ای بابا دنده را از دو به یک و در نهایت ایستاد، ماشین ها کم کم حرکت کردند و کمی جلوتر فهمیدیم نه تصادف شده نه چراغ قرمز، بلکه ایست بازرسی است.
پس از گذر از موانع پیچد تا پیچیدی که بود از ترافیک رد شدیم، همین جا بود که آقای راننده با بیان خدا لعننتون کنه مفت خورهای ….. به مسیر خود ادامه داد. من ابتدا لبخند زدم و همین کافی بود که سر درد و دل او باز شود و از خرید یک شانه تخم مرغ به قیمت 530 هزار تومان بگوید تا پایین آمدن قیمت های اسنپ و تپسی در میان این همه تورم و گرانی و عجیب تر اینکه هر دو نهاد متولی یعنی اسنپ و تپسی از قیمت اسکونت خود کوتاه نمی آیند. یعنی هم قیمت ها را کاهش دادند که شاید برای مسافر به صرفه باشد اما برای راننده نه. اعتراض راننده به این بو دکه مسیر هفت تیر تا شهرک غرب 91 هزار تومان نیست و اصلا برای راننده صرف نمی کند با این همه هزینه های گزاف و اصطحلاک و بنزین و ترافیک این مسیر را تا آنجا برود و در نهایت 70 هزار تومان دستش را بگیرد. از این مثال ها زیاد داشت و در نهایت هم گفت می دونید مجبورم. با خودم فکر کردم چند سرپرست خانوار و پدر دیگری در این شهر چنین وضعی دارند و پاسخ هم مشخص است. خیلی. خیلی نه ها خیلیییییی.
