احمد حیدری
محمد امین باقری کنی(برادر شهید مصباحالهدی باقری کنی داماد رهبر انقلاب) گفته:
«آنچه تا اینجا قطعی به نظر میرسد، کنار گذاشتن محمدباقر ذوالقدر از نمایندگی رهبری در شعام و جانشینی او با محسن رضایی است. دبیری شعام بدون نمایندگی رهبری، عملا کارپردازی دبیرخانه است و دبیر دیگر هیچ پشتوانه قدرت و اختیاری برای اثرگذاری ندارد. یعنی در جلسهای دبیر است که عضو نیست و حق اظهار نظر هم ندارد. ظاهرا ذوالقدر هم بنا به همین دلیل استعفا کرده است».
ایشان در ادامه علت تغییر نمایندگی رهبری را این چنین شرح می دهد:
«تغییر در نمایندگی رهبری در شعام پس از امضای تفاهم نامه، بیتردید از تبعات عدم همراهی نماینده رهبری در شورای عالی امنیت ملی از نظر اصولی رهبری در مهمترین مساله امنیت ملی کشور است(رای مثبت ذوالقدر به توافق با آمریکا)، برای نماینده رهبری و دبیر شعام و به تبع سایر اعضای شعام، نظر رهبری قبل از امضای تفاهم روشن بوده و با علم به آن، از آن تخلف کردهاند. حفظ اصل راهبردی وحدت، اجازه تفصیل و بیان علت آن را در این متن نمیدهد!»(سایت رجانیوز در ایتا)
این که آقای ذوالقدر از دبیری شعام در حالی که دیگر نماینده رهبری نیست، استعفا دهد، کاملا پذیرفتنی است زیرا در اذهان این است که دبیر هم تاثیرگذار است و وقتی او تاثیرگذار نیست، دلیلی برای ماندن در دبیری ندارد.
اما نکته مهم و قابل تأمل در اینجا کنار گذاشته شدن او از نمایندگی رهبری در شعام است. علت این کنار گذاشته شدن، موافقت او با تفاهم نامه بین ایران و آمریکا است با این که از نظر مخالف رهبری نسبت به آن خبر داشته است!
اتفاقا این باید نقطه قوت آقای ذوالقدر شمرده شود که با وجود این که عنوان نماینده رهبری در شعام را داشته و از نظر مخالف ایشان با تفاهم نامه با خبر بوده، ولی چون با توجه به مبانی و ادله ارائه شده در جلسه شعام، به این نتیجه رسیده که پذیرفتن تفاهم به نفع کشور و مردم است، با آن همراه شده و به آن رای داده است. او باید به خاطر این استقلال رای، تشویق شود نه این که بدین جهت عزل گردد!
اگر خبر آقای باقری کنی درست باشد که ایشان را به جهت استقلال در رای مخالف با رهبری کنار گذاشته اند، خبر خوبی نیست و پسندیده است که دفتر رهبری توضیح دهد که علت کنار گذاشته شدن آقای ذوالقدر چیست؟ و امید که کنار گذاشته شدن او به خاطر استقلال در رای نباشد و دلیل قانع کننده برای کنار گذاشته شدن او ارائه گردد.
نکته تاسف بار دیگر این که آقای باقری کنی اعلام کرده اعتماد رهبری به مسئولی در عالیترین سطح به خاطر مخالفت با رای او، از میان رفته و کنار گذاشته شده؛ بعد ادامه داده:
«مردم نمیتوانند بدون حجت، اعتماد خود را حفظ کنند. خوبست برای حفظ وحدت و اعتماد مردم به مسئولان، رییس مجلس از رییس جمهور بخواهد، در این مورد [تعیین دبیر شعام] زودتر به تصمیم برسد»!
ظاهرا توصیه ایشان این است که نظر رهبری باید مطاع مطلق باشد و رئیس جمهور هم مطاعانه بپذیرد! و این همان پاشنه آشیلی است که باید با آن مبارزه کرد.
وقتی اعضای شعام با استدلال هایی که شنیده اند، از نظامی و سیاسی به پذیرش تفاهم رای داده اند، اصولی آن است که رهبری هم باید از نظر اولیه خود دست بکشد و همراه شود و علاوه بر اذن دادن، همراهی کند وگر نه انشقاق از همان بالا شروع می شود و قطعا التیام یافتنی نخواهد بود مگر با کنار نهادن مسئولان فکر و نظر خود را و تبعیت بی قید و شرط از رهبری! که این هم یقینا مطلوب دین و آموزه های شرع نیست.
امید که دلیل قانع کننده برای عزل آقای ذوالقدر و نصب آقای رضایی ارائه شود تا رئیس جمهور هم قانع گردد و استعفای آقای ذوالقدر را پذیرفته و حکم دبیری آقای رضایی را صادر کند و اگر دلیل قانع کننده ای وجود ندارد، از این تغییر و امثال آن دست بکشند.
