فخرالسادات محتشمیپور
گزارش ملاقاتهای انجام نشده
خیلی فکر کردم این گزارش خطاب به کدام مسئول باشد اما از آنجا که مسئولین محترم کارهای واجبتری دارند از مسئولیتهای ذاتی خود که همانا رعایت حقالناس است و خدمت خلق یعنی بهترین عبادت، برآن شدم تا باز هم مردم عزیز و فهیممان را مخاطب قرار دهم که بهترین شنوایند و بهترین داور. مردمی که همیشه همدل و همراه مظلومان بوده و هستند و لطف و مهربانیشان که به اشکال مختلف ابراز میدارند،موجب قوت قلب و دلگرمی ماست.
در مورد وضعیت همسر عزیزم زیاد میپرسند. آزادهی دربندی که جرم بزرگش نصیحةالملوک بود و انتقادات، نصایح و هشدارهایی که متأسفانه شنیده نشد و لاجرم کار ملک و میهن به این وضع اسفبار رسید.
باید بگویم به همان نسبت که روحیهی بالای او به دوستان و همراهان امید و انرژی میدهد، با توجه به سن و سالش که بزودی دههی شصت عمرش را سپری میکند، جسمش نیازمند مراقبتهای بیشتر است خصوصا در شرایط غیربهداشتی زندان با وجود حشرات موذی و بیماریهای واگیر.
اما سوال اصلی این که تاجزاده چرا در زندان است و حال که در اوج ناسپاسی حبس ظالمانهی او وارد دوازدهمین سال شده چرا از حقوق اولیهاش مثل مرخصی و ملاقاتهای منظم برخوردار نیست. حال آنکه این حقوق در واقع علاوه بر زندانی متعلق به خانوادهی او نیز هست. و متأسفانه قوه قضائیه حقوق جماعتی را تضییع میکند.
این که دختر ما پس از ۶۳ روز کیلومترها مسافت را به عشق دیدار پدر طی کند و به پایتخت بیاید و در روز موعود یا شب قبلش بفهمد که از ملاقات خبری نیست، شرط انصاف و اخلاق و دینداری و انسانیت است؟
و این رنج و شکنجه روحی به خانوادههای زیادی از زندانیان اوین وارد میآید که علتش را باید مسئولین زندان و قوهقضائیه بیان کنند.
و صد البته این دردها در برابر درد خانوادههایی که مدتها از عزیزان خود بیخبر بوده و رنج زندانیان گمنام از مصائبی که برآنان میرود و بدتر از همه اعدام جوانانی که هر روز خبرش را میشنویم، اندک است. اما این همه مانع آن نمیشود که ما حقوقمان را مطالبه نکنیم و به بهانهی شرایط جنگی از آن بگذریم.
جای تاجزاده و دیگر زندانیان سیاسی و عقیدتی زندان نیست و اگر عقلانیتی در دستگاه حاکمه وجود داشته باشد، باید بدانند مدارا و نرمش قهرمانانه با مردم در این شرایط بحرانی کشور ضرورتی انکار ناپذیر است.
منبع: فردای بهتر
