خانه اینترنت آقای دولت! این وعده «به زودی» کی‌ فرا می‌رسد؟

آقای دولت! این وعده «به زودی» کی‌ فرا می‌رسد؟

اختصاصی هم‌وطن/ گروه سیاسی-سید امیر موسوی:باز دولت، باز سخنگوی آن و باز سوژه قطعی اینترنت و طرح کذایی اینترنت پرو! این کلیدواژه‌‎ها از جمله واژگانی است که این روزها به نقل محافل رسانه‌ای و افکار عمومی بدل شده و مردم، هرچه بیشتر درباره آن کنکاش کرده و با زبان خبرنگاران و اهالی رسانه، بیشتر درباره‌اش می‌پرسند، کمتر به پاسخ روشنی دست یافته و باز بیشتر دچار سردرگمی می‌شوند. این بار اما در جدیدترین ورژن جنجالی مربوط به این سوژه، نشست خبری فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت مسعود پزشکیان به محل مطالبه‌گری و سوال و جواب از این مسئول دولت چهاردهم بدل شده و سوال کنندگان از خانم سخنگو باز به همان پاسخ همیشگی و مجهول رسیده‌اند؛ جمله‌ای مبهم، مبتنی بر حواله به آینده نامعلوم و دربردارنده کلیدواژه «به زودی»! سخنگوی دولت در بطن بگو مگوی خود با خبرنگاران، باز به همان پاسخ روتینش متوسل شده و گفته؛ «پس از دور شدن سایه جنگ از کشور، وضعیت به حالت عادی بازمی‌گردد.

اینترنت پرو برای کسب‌وکارهاست و وضعیت فعلی هم موقتی است.» حال سوال اساسی در این بین، این است که وضعیت عادی اینترنت، پس از دور شدن سایه جنگ از کشور؟ این دور شدن سایه جنگ از کشور-فارغ از اینکه چه طیف و کسانی، آن را بر سر وطن گسترانده و اسباب این تخاصم ایرانسوز را فراهم کردند-حواله به کدام آینده است؟ یک هفته بعد؟ چهار هفته؟ دو ماه؟ شش ماه؟ یک سال؟ کِی و کجا و چه زمان و با چه مختصاتی باید به این نتیجه رسید که آفتاب صلح بر آسمان وطن طلوع کرده و اهالی قبیله «نه سازش، نه تسلیم، نبرد با آمریکا» سرانجام از خانه‌‎های خود سر درآورده‌اند و خب! بالاخره وقت آن رسیده که با عادی شدن وضعیت، اینترنت خلق الله گرفتار در این سرزمین نیز به وضعیت نرمال-و نه حتی ایده‌آل-خود برگردد؟ چه زمانی، دوباره باید گوشه‌ای از سفره مردم بینوا را که برای پیدا کردن لقمه‌ای نان و حفاظت از سنار و چند قران خود، تن به سوداگری فیلترشکن فروشان متصل به مافیای قدرت سپرده‌اند دوباره به گروگان این سوداگری سپرده و با همان وضعیت کژدار و مریز وی‌پی‌ان و امثالهم در بیاوریم؟ چه زمانی این سایه جنگ از سر کشور دور می‌شود که دوباره فلان زن سرپرست خانوار بتواند دوباره در اینستاگرام، ترشی‌هایش را بفروشد و فلان شرکت اینترنت پایه، شروع به فعالیت و بازگرداندن فوج فوج از نیروهای تعدیلی‌اش کند؟ چه زمانی این سایه شوم از سر مملکت ایران برداشته خواهد شد که ملت از پیگیری بیمه بیکاری‌شان دست کشیده و دوباره برای چند میلیون ناقابل در این وانفسا بر سر کار خود حاضر شوند؟ خانم سخنگو، تصویر و چشم اندازی از این وعده، دست کم در ذهن مبارک دارد؟ اصلا، گردن نگیرترین دولت در رابطه با مسئله اینترنت، عاملیتی در این میان برای خود قائل است؟ وزیر ارتباطات که صاف در لنز دوربین خبرنگاران خیره شده و به صراحت هرباره می‌گوید که مثلا طرح اینترنت پرو، ربطی به این وزارتخانه ندارد؟ عاملیت این نهاد متولی اینترنت در مملکت ما درباره مسئله‌ای که ذاتا به آن مربوط بوده، چیست؟ مثلا ملت باید از مدیرکل شیلات هرمزگان درباره وضعیت اینترنت و چشم انداز بازگشت آن به وضعیت عادی-همان وضعیت آلوده به فیلترینگ و با همان مصائب و مشکلات پیش از قطع-سوال کنند؟ خب شاید او یک پاسخی داد!

اصلا بهتر نیست که نام این وزارت خانه را از وزارت ارتباطات به وزارت قطع تغییر بدهند که خیال خلق الله اقلا آسوده شود که هیچ متولی در این زمینه در این مملکت نیست و همه مقدرات مربوط به هر معاشرت و ارتباط مردم در پستوها از سوی پرده‌نشین‌های خوفیه‌‌چی تمهید و پخت و پز می‌شود؟ چطور است که قطع اینترنت و هرگونه انسداد مربوط به این حوزه از سوی وزارت ارتباطات تولی‌گری شده و انجام می‌پذیرد و حضرات به وقت پیگیری زمان اتصال دوباره‌اش به افق خیره می‌شوند؟ دولتی که با وعده رفع فلیترینگ و آزادی اینترنت بر سر کار آمده و از پایگاه مردمی رای خود، مهر تائید به کارنامه نشانده، الان کجای این ماجراست؟ جالب اینکه در این مملکت، وزیر ارتباطات به صراحت گفته که اینترنت پرو به این وزارتخانه مربوط نیست! سخنگوی دولت که این طور خبرنگاران را می‌فرستد به دنبال نخود سیاه و لابد، آنطور که می‌گویند؛ شخص مسعود پزشکیان نیز با این وضعیت مشکل داشته و معتقد به بازگشایی وضعیت اینترنت است! خب! همه این نظرات موافق در قوه مجریه این مملکت از صدر تا دیگر اعضای کابینه به هیچ کجای ساختار تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری حاکمیت نیست؟ اگر دولت، مسئول رتق و فتق امور مربوط به کالابرگ و تنظیم بازار بوده-که درباره این حوزه هم شاهد یک وضعیت اسفناکیم-پس وقت تنگ خود را حتی به خطاب قرار دادن پاستورنشینان نیز تلف نکرده و وقت مبارک‌شان را تصدیع نکنیم! اما باید در نظر داشت که پاسخگوی این لشگر و خیل عظیم بیکاران این مملکت که در پی قطع اینترنت سر از خانه نشینی، ابتلا به بیماری‌ها، اختلالات و فشارهای روانی و کرور کرور مصائب دیگر درآورده‌اند، چه کسی باید بدهد؟

رهبر پرده‌نشین تازه تاجدار یا هزار هزار دفتر و دستک بروکراتیک بودجه‌خوار مرتبط با حوزه فضای مجازی از شورایعالی انقلاب فرهنگی و شورایعالی فیلترینگ و مرکز ملی فضای مجازی و امثالهم، نظر مبارکی در این باره ندارند؟ همانطور که نگارنده بارها در هم‌وطن گفته و نوشته، این چه فلسفه و ملاحظه‌ امنیتی است که وصل شدن اینترنت، می‌تواند اسباب هک شدن زیرساخت‌ها، ردزنی برای ترور شخصیت‌ها و هزاران آسیب امنیت ملی را فراهم کند و باید همچنان شاهد قطع آن برای عموم ملت مصیبت‌زده باشیم و آن گاه که نوبت به اینترنت پرو و پرداخت فلان مبلغ و درآمدزایی هنگفت از محل اینترنت طبقاتی می‌رسد، آن قضیه کنسل است و همه این تحفظات امنیتی به یکباره رنگ می‌‎بازد؟ به هر ترتیب و با همه این اشارات و تفاسیر، دولت چه کاره‌ای در این باره باشد و چه نه، یک بار برای همیشه باید پاسخ این وضعیت و اقلا وعده‌های مطرح شده از سوی ارکان خود را به مردم بدهد که این «به زودی» که آقایان و خانم‌ها در پاستور برای بازگشایی اینترنت از آن حرف می‌زنند، بالاخره کی فرا خواهد رسید؟

آخرین اخبار ایران و جهان

پیشنهاد هم‌وطن