به ما میگویند تولیدکننده؛ اما ما در عمل فقط شرمندهایم.
شرمنده کارگرمان هستیم، شرمنده رانندهایم، شرمنده مشتری و پروژهایم و حالا شرمنده اداره مالیات و تأمین اجتماعی هم شدهایم.
برق را قطع میکنند و کارگر باید کار را رها کند و برود. رانندهای که چندین ساعت پشت فرمان بوده، بار را تا اینجا آورده، اما وقتی میرسد، برق نداریم که بارش را تخلیه کنیم.
پروژه متوقف میشود، مشتری تماس میگیرد و میپرسد چرا کار انجام نشده؛ اما ما چه جوابی بدهیم؟
برق نداریم!
راننده آمده بار بزند، اما امکان بارگیری نیست. کارگر آمده کار کند، اما برق نیست. تولیدکننده باید مالیات و بیمه بدهد، حقوق کارگر بدهد، هزینه حمل و مواد اولیه را پرداخت کند، اما حتی امکان ادامه عادی فعالیتش را هم ندارد.
با این شرایط، هر روز بیشتر از دیروز شرمنده میشویم.
چی کسی جواب منو میده کسی قرار هست جواب بده نه اگه کسی فکر میکرد که تو این مملکت یه مسئولیتی داره یه پاسخی داشت نه اینکه برقی منو تپ و تپ قطع کنن!
