محمد مهاجری نوشت:
حتما با افراد متعددی روبرو شده اید که از این موضوع شکایت دارند. بعضی از آنها سرپرست خانواده اند، یک یا چند فرزند دارند، مستاجرند، پس انداز ندارند و…
یقینا اگر پای حرف مدیرانی که دست به تعدیل نیروها زده اند بنشینیم سیاهه ای از دلایل ردیف می کنند که اکثر آنها هم درست است اما آن توضیحات و توجیهات، نه نانی بر سر سفره بیکاران می آورد نه اجاره خانه ای را تسویه می کند ،نه نگرانیهای فردا و پس فردای آنها را کاهش می دهد.
بخش نه چندان قابل توجهی از تعذیل شده ها می توانند تحت پوشش بیمه بیکاری قرار گیرند و بخش بزرگتری چنین امتیازی ندارند. بعلاوه، کارگران ساختمانی و روزمزد که این روزها بدلیل کسادی بخش مسکن نان شان آجر شده و معمولا بیمه هم نیستند در مشقت مضاعف قرار می گیرند.
جلوگیری از تعدیل نیرو حداقل به مدت 6ماه و ارائه تسهیلات به صاحبان کسب و کار خسارت دیده می تواند تا حدی مقصود را در دسترس قرار دهد. در شرایط جنگی اضافه کردن حتی یک نفر به جمعیت بیکاران گامی همراستا با خواست دشمن است. و اگر خدای ناکرده کار به اعتراض و تجمع کشیده شود مهارش آسان نخواهد بود.
تعدیل اولین و ساده ترین کاری است که می توان کرد.شایسته است هر مدیر دولتی یا خصولتیی که خواهان تعدیل است، اسم خودش را در اول لیست قرار دهد و سپس برای دیگران تصمیم بگیرد.
