اختصاصی هموطن/ سید امیر موسوی
در ماده ۵۰۰ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) آمده؛ «هر کس علیه نظام جمهوری اسلامی ایران یا به نفع گروه ها و سازمانهای مخالف نظام به هر نحو فعالیت تبلیغی نماید به حبس از سه ماه تا یک سال محکوم خواهد شد.»
مادهای که حسین شریعتمداری، مدیرمسئول کیهان به استناد به آن، خواستار برخورد دستگاه قضائی با کسانی شده که « در مورد بازگشایی تنگه هرمز حرف می زنند»!
تعجب نکنید! نماینده علی خامنهای در کیهان، بیآنکه خندهاش بگیرد در سیاههای در روزنامهاش نوشته؛ « جماعتی از غربگراهای بدسابقه و برخی از مدعیان اصلاحات بهگونهای که انگار با افراد کمشعوری مثل خودشان روبهرو هستند، در پوشش بهاصطلاح خیرخواهانه، دقیقاً آرزوی بر باد رفته آمریکا و اسرائیل را بر زبان و قلم آورده و بازگشایی تنگه هرمز و انصراف از حاکمیت ایران بر این تنگه را توصیه میکنند.»
او همچنین تاکید کرده؛ « جماعتی از غربگراهای بدسابقه و برخی از مدعیان اصلاحات بهگونهای که انگار با افراد کمشعوری مثل خودشان روبهرو هستند، در پوشش بهاصطلاح خیرخواهانه، دقیقاً آرزوی بر باد رفته آمریکا و اسرائیل را بر زبان و قلم آورده و بازگشایی تنگه هرمز و انصراف از حاکمیت ایران بر این تنگه را توصیه میکنند.»
بیآنکه به مراد مستتر در این نگاره، طول و تفسیر ببخشیم و به ساحت حوصله مخاطب، جسارتی کنیم، سوال ساده ما از مدیرمسئول کیهان، شماری از نمایندگان اقلیت در مجلس اقلیت، سوداگران جبهه موسوم به پایداری و تمام کسانی که شبها از پشت بلندگوهای وانتی، گوش خلقالله را خراش میدهند که «گندم و جو ارزونیتون، تنگه نمیدیم بهتون»! این است که این کارت بازی انسداد تنگه هرمز تا کی و کجا روی میز تخاصم کنونی میان تهران و واشنگتن کار خواهد کرد؟ تا کی میشود تا تقی به توقی خورد، موشک و پهپادی به سمت یک کشتی عبوری از این آبراهه ول کرد و راه را بر درصد قابل توجهی از شریان تبادل تجارت جهانی و حوزه انرژی در دنیا بست؟ سه ماه؟ یک سال؟ بیشتر؟ بازیگران منطقهای و به ویژه فرامنطقهای تا کی و چه زمانی، نظارهگر ماجراجویی جمهوری اسلامی در تنگه هرمز مانده و قدم از قدم برای رفع این تهدید همواره برنخواهند داشت؟ سه ماه؟ یک سال؟ بیشتر؟
تهدید و به تعبیر بهتر؛ گرا دادن برای منتقدین این استراتژی به برخورد و قلع و قم قضائی چه دردی از وضعیتی که جمهوری اسلامی محتضر دوا میکند؟ اصلا کل روزنامهنگاران و فعالین سیاسی که در این باره گفته و نوشتهاند را به حکم مدیرمسئول کیهان، بفرستند 209 اوین! خب؟ بعدش که چه؟ مملکت نود میلیون نفری را که نمیشود با چنین استراتژیهای محسن رضاییگونهای به وضعیت مبهم و نامعلومی در آینده حواله داد!
کما اینکه روزنامه اطلاعات هم اخیرا در مرقومهای با همین مضمون، نوشته؛ « واقعبینانه باید گفت بستن کامل باب المندب یا هرمز برای مدت طولانی، به سود هیچ بازیگری نیست. اقتصاد جهانی شاید توان تحمل چند هفته اختلال شدید را داشته باشد اما اگر بحران به چند ماه برسد، فشار اقتصادی به اندازهای افزایش مییابد که احتمال مداخله گسترده قدرتهای بزرگ بسیار بالا خواهد رفت.»
نویسنده این روزنامه میانهرو، ادامه داد؛ «برای ایران نیز بسته شدن همزمان تنگه هرمز و بابالمندب، بیش از آنکه یک فرصت پایدار باشد، یک ابزار فشار کوتاهمدت است و در بلند مدت به زیان ایران است.»
همانطور که گفتیم و گفتند و گفتهاند، تداوم این وضعیت-اعم از انسداد تنگه هرمز و جدیدا زمزمه انسداد بابالمندب-در میان مدت و درازمدت، حتما کارگر نبوده و آبی برای زعمای جمهوری اسلامی در تهران گرم نخواهد کرد. چرا که مداخله گسترده و عظیم نظامی برای بازگشایی این تنگه که حالا باز شدنش نیز ظاهرا برای ترامپ، بدل به یک مسئله حیثیتی شده در یک بازه زمانی قابل اعتنا، دور از ذهن نیست. مگر اینکه کشتیبان جمهوری اسلامی را سیاست دگری بیاید و از این کارت بازی-حداقل برای بقای خودش هم که شده-استفاده دیگری کند. عقلانیتی که از هسته سخت کنونی قدرت در تهران، چندان محتمل و مورد انتظار نیست!
