یادداشت سردبیر/ یارا خاتمی: امروز همان شنبه ای است که تصمیم می گیرند از صبح آن فلان تصمیم خود را اجرایی کنند، اما این شنبه کمی دلهره آورتر از شنبه های دیگر است زیرا چند روز دیگر آتش بس تمام می شود و معلوم نیست که شنبه بعدی – به شرط حیات- وقتی برایتان یادداشت می نویسم کشور دوباره وارد جنگ شده یا آتش بس ادامه دارد.
آنچه در این پنجاه روز گذشته اتفاق افتاد اصلا قابل توصیف نیست، چه خانه های که تخریب نشد، چه جان هایی که دیگر نیستند، چه مغازه هایی که دیگر شرایط باز شدن ندارند و … اصلا با هیچ فرمولی نمی توان این را انکار کرد که صفر تا صد تاوان این جنگ را مردم دادند، مردمی که همین تاوان را به شکل دیگری در جنگ 12 روزه دادند و در این جنگ خیلی بیشتر.
حالا هم که آتش بس است باز هم مردم تاوان می دهند، امروز زنی سالخورده در ایستگاه اتوبوس می گفت هزینه بیمه تامین اجتماعی از یک میلیون و 800 هزار تومان به 6 میلیون تومان رسیده من مگر چقدر زنده ام که باید این همه سختی بکشم. بعد هم گفت از ما که گذشت شما جوانها نابود شدید.
قیمت گوشت سر به فلک کشیده، مرغ قیمتی فزاینده پیدا کرده و هر جا هم هر رقمی که دلش بخواهد می گوید، قیمت سیب زمینی و پیاز و نان و سایر مایحتاج هم بماند، اما باز هم مردم صدایشان در نمی آید کسی زخم هایش را نشان نمی دهد، درد را فریاد نمی زند تا شاید این بار هم از این سختی به سلامت عبور کنیم اما ثابت شده که مردم هنوز هم برای جمهوری اسلامی مهم نیستند وگرنه برای کنترل قیمت ها فکری می کرد، دادن ماهیانه یک میلیون تومان کالا برگ برای هر نفر دردی از مردم دوا نمی کند وقتی قیمت گوشت نزدیک سه میلیون تومان است، کاش بفهمید که مردم نجیبی دارید وگرنه رد از شما در تاریخ باقی نمی ماند.
