یادداشت سردبیر/ یارا خاتمی
سقوط ارزش ریال فقط به معنای گران شدن دلار نیست؛ مسئله اصلی، فرسایش اعتماد به پول ملی است.
تحلیلگران می گویند وقتی تورم برای سالها بالا میماند، مردم بهتدریج ترجیح میدهند دارایی خود را از ریال خارج کنند و به سمت طلا، ارز، ملک یا کالا بروند. این رفتار لزوماً از روی سفتهبازی نیست؛ واکنشی طبیعی به کاهش قدرت خرید پول است.
در طرف دیگر، کسری بودجه، رشد نقدینگی، ضعف سرمایهگذاری، محدودیتهای ارزی و نااطمینانی اقتصادی، فشار بیشتری بر ریال وارد میکنند.
کارشناسان معتقدند مشکل از جایی جدیتر میشود که مردم دیگر نتوانند برای آینده با پول ملی برنامهریزی کنند. حقوق افزایش پیدا میکند، اما اگر قیمتها سریعتر رشد کنند، قدرت خرید همچنان کاهش مییابد.
به همین دلیل، مسئله ایران فقط «قیمت دلار» نیست.مسئله این است که چرا ریال دیگر نمیتواند ارزش امروز را برای فردا حفظ کند و تا زمانی که تورم، کسریهای مزمن و بیثباتی اقتصادی اصلاح نشود، پایین آوردن مقطعی نرخ دلار، درمان کاهش ارزش پول ملی نخواهد بود. پول ملی با دستور قوی نمیشود؛ با اعتماد و ثبات اقتصادی قوی میشود.
