یادداشت اختصاصی/ عماد امین
اظهارات روح‌الله لک علی‌آبادی، نماینده مردم دورود و ازنا، درباره وضعیت اقتصادی کشور، بیش از آنکه یک موضع‌گیری پارلمانی باشد، بازتاب واقعیتی تلخ در زندگی میلیون‌ها ایرانی است؛ واقعیتی که ظاهراً برخی دولتمردان هنوز حاضر نیستند با تمام ابعاد آن روبه‌رو شوند.
وقتی یک نماینده مجلس صریحاً می‌گوید تورم پدر مردم را درآورده، یعنی دیگر نمی‌توان با آمارهای تزئینی، گزارش‌های امیدوارکننده و وعده‌های تکراری، بحران معیشت را پنهان کرد. مردم در زندگی روزمره خود با تورم مواجه‌اند؛ در بازار، در اجاره‌خانه، در خرید مواد غذایی و در هزینه‌های رفت‌وآمد. این واقعیت را نه سخنگو می‌تواند انکار کند و نه هیچ مقام دولتی می‌تواند با چند جمله دیپلماتیک از کنار آن عبور کند.
مردم دیگر نیازی به شنیدن توضیحات مفصل درباره ضرورت تصمیمات اقتصادی ندارند. آنچه می‌خواهند، پاسخ روشن به یک سؤال ساده است: چرا با وجود همه وعده‌ها، فشار اقتصادی همچنان از دوش مردم برداشته نشده است؟
وقتی تورم نفس مردم را گرفته، سخن گفتن از برنامه‌های آینده بدون ارائه راهکار ملموس، چیزی جز تکرار ملال‌آور وعده‌ها نیست.
هشدار لک علی‌آبادی درباره بنزین نیز باید جدی گرفته شود. «با بنزین بازی نکنید» جمله‌ای است که پشت آن تجربه تلخ شوک‌های اقتصادی، افزایش هزینه‌های زندگی و نگرانی از موج تازه گرانی قرار دارد.
بنزین در اقتصاد ایران فقط یک سوخت نیست؛ محرک قیمت‌ها و یکی از حساس‌ترین متغیرهای معیشتی است. هر تصمیم نادرست در این حوزه، می‌تواند به افزایش هزینه حمل‌ونقل، تولید و توزیع کالاها منجر شود و بار دیگر فشار را به سفره مردم منتقل کند.
دست از گلوی مردم بردارید!
این جمله نماینده دورود و ازنا، شاید صریح‌ترین هشدار به مجموعه دولت باشد: دست از گلوی مردم برداریم.
این هشدار باید در تمام وزارتخانه‌ها، سازمان‌ها و اتاق‌های تصمیم‌گیری شنیده شود. مردم دیگر توان تحمل فشارهای تازه را ندارند. هر تصمیم اقتصادی که بدون توجه به شرایط معیشتی جامعه اتخاذ شود، نه اصلاح اقتصادی، بلکه انتقال هزینه ناکارآمدی به شهروندان است.
