زیاده عرضی نیست/ کاش فوتبال سیاسی نمی‌شد

یادداشت سردبیر/یارا خاتمی

بعد از چند روز سلام، چند روزی نبودم که دلیل داشت هفته گذشته که کشور به خاطر عاشورا و تاسوعا تعطیل بود و تیم هموطن هم تصورش این بود که در این روزها گزارش و یادداشت نوشتن شاید خیلی منطقی نباشد، از این رو ما هم رفتیم تو سکوت. اما چندی روزی هم درگیر یک ماجرای اداری و بانکی بودم و همه وقت و انرژی‌ام از دست رفت تا امشب، زمانی که مشغول خواندن مطالب بچه‌های تحریریه بودم،تلویزیون روشن بود و چند کارشناس در حال تحلیل باخت و حذف تیم ملی بودند و یکی از کارشناسان مدام تاکید می‌کرد که این تیم ملی ما نیست تیم جمهوری اسلامی است، چرا چون بازیکنان قبل از اغاز بازی‌ها در مصاحبه‌های مختلف سمت جمهوری اسلامی ایستادند و هیچ حرفی درباره وقایع دی ماه نزدند ، البته این کارشناس تاکید داشت که چند سالی هست که مردم دیگر اقبالی به تیم ملی ندارند و برای همین برد و باخت در این دوره هیچ اهمیتی برایشان ندارد.
زمانی که کارشناس مربوطه صحبت می‌کرد داشتم فکر می‌کرد چرا اصلا تیم ملی فوتبال با سیاست گره خورد، از چه زمانی انقدر همه چیز از هم تاثیر گرفته . جایی خواندم در اوایل انقلاب وقتی تیم ملی راهی جام جهانی شد کسی نگفت این تیم پهلوی است و چنین و چنان و افسوس خوردم که کاش فوتبال همین دل خوشی کوچک مردم سیاسی نمی‌شد.