دخترکی کوچک، ایستاده بر مزار عزیزی از دست‌رفته

با صدایی لرزان اما مصمم، شعاری را تکرار می‌کند که از دلِ داغ برمی‌آید: «توپ، تانک، مسلسل دیگر اثر ندارد… به مادرم بگویید دیگر پسر ندارد.» سوگی که از کودکی‌اش بزرگ‌تر است، اما صدایش هنوز از امید و ایستادگی خالی نشده است.