اختصاصی هموطن/ عماد امین
پیروزی احتمالی بنیامین نتانیاهو در انتخابات اسرائیل می‌تواند آغازگر مرحله تازه‌ای از فشارهای سیاسی، امنیتی و اقتصادی علیه ایران باشد؛ مرحله‌ای که در آن هدف اسرائیل دیگر تنها مهار برنامه هسته‌ای جمهوری اسلامی نیست، بلکه تضعیف توان نظامی، نفوذ منطقه‌ای و حتی ساختار قدرت در تهران نیز مطرح است.
نتانیاهو طی سال‌های گذشته نشان داده که ایران را یکی از مهم‌ترین محورهای سیاست امنیتی خود می‌داند. بازگشت او به قدرت، به‌ویژه با حمایت جریان‌های راست‌گرای اسرائیل، می‌تواند زمینه تشدید عملیات اطلاعاتی، حملات محدود و فشارهای بین‌المللی علیه تهران را فراهم کند.
با این حال، پیروزی نتانیاهو الزاماً به معنای آغاز جنگی تازه نیست. تصمیم برای گسترش درگیری به موضع آمریکا، توان پاسخگویی ایران، هزینه‌های اقتصادی و خطر گسترش جنگ در منطقه بستگی دارد.
برای ایران، شاید مهم‌ترین پیامد این پیروزی نه جنگ فوری، بلکه ورود به دوره‌ای طولانی از فرسایش امنیتی و اقتصادی باشد. تداوم تهدیدهای نظامی می‌تواند بازار ارز، سرمایه‌گذاری، تجارت خارجی و معیشت مردم را تحت فشار بیشتری قرار دهد.
در این میان، نقش واشنگتن تعیین‌کننده خواهد بود. اگر دولت آمریکا از سیاست‌های تهاجمی نتانیاهو حمایت گسترده کند، احتمال تشدید تقابل افزایش می‌یابد؛ اما اختلاف منافع دو کشور می‌تواند مانعی در برابر جنگی فراگیر باشد.
نکته مهم آن است که حتی شکست نتانیاهو نیز لزوماً به معنای پایان تقابل اسرائیل با ایران نخواهد بود، زیرا نگرانی درباره توان هسته‌ای و نظامی جمهوری اسلامی تنها به یک جریان سیاسی در اسرائیل محدود نمی‌شود.
در نهایت، پیروزی احتمالی نتانیاهو می‌تواند فشار بر تهران را افزایش دهد، اما سرنوشت این تقابل تنها در تل‌آویو تعیین نخواهد شد. تصمیم‌های تهران، سیاست واشنگتن و تحولات منطقه مشخص خواهند کرد که خاورمیانه به سوی جنگی تازه حرکت می‌کند یا به دوره‌ای از بازدارندگی و مذاکرات دشوار وارد می‌شود.
برای ایران، چالش اصلی آن است که چگونه از تبدیل‌شدن این تقابل به بحرانی دائمی جلوگیری کند؛ بحرانی که بیش از هر چیز، هزینه‌های آن بر اقتصاد کشور و زندگی مردم سنگینی خواهد کرد.
