آمارهای رسمی نشان میدهند در سال ۱۳۸۶ به ترتیب ۸ درصد از روستاییان و دو درصد از مردم شهرنشین در فقر انرژی به سر میبردند. بنابراین در این سال درصد روستاییانی که در فقر انرژی بودند ۴ برابر شهرنشینان بود.
در سال ۱۳۹۰ معادل ۱۳.۴۵ درصد و در ۱۴۰۲ معادل ۰.۲ درصد خانوادههای کشور در فقر انرژی بودند و نسبت هزینه انرژی آنها به کل هزینه خانوار بیش از ۱۰ درصد بوده است.
در سال ۱۴۰۲ استانهای سیستان و بلوچستان و آذربایجان غربی به ترتیب با ۲.۳۴ درصد و ۱.۱۹ درصد بیشترین درصد خانوارهای گرفتار در فقر انرژی را داشتند.
نگاهی به وضعیت دهکهای نشان میدهد از سال ۸۶ تا ۱۴۰۲ (به جز در سال ۸۹) بیشترین فقر انرژی در دهک اول بوده است. در دهک اول سالهاب ۱۳۹۰، ۱۳۹۳ و ۱۳۹۵ به ترتیب ۱۴ درصد، ۱۲ درصد و ۱۳ درصد از افراد این دهک هزینه انرژی بیش از ۱۰ درصدی داشتند.
