یادداشت سردبیر/ یارا خاتمی
این روزها یک چیز بیش از هر چیز آزاردهنده است:در میان همه تهدیدها، شعارها و نمایشهای قدرت، کمتر کسی درباره زندگی واقعی مردم حرف میزند.جمهوری اسلامی از «مقاومت» میگوید؛ ترامپ از «فشار» و وادار کردن حکومت ایران به عقبنشینی.
اما هزینه این بازی را چه کسی میدهد؟مردمی که هر روز با گرانی، کاهش قدرت خرید، ناامنی، اضطراب و نگرانی از آینده زندگی میکنند.حکومت سالهاست از مردم میخواهد هزینه سیاستهای خودش را به نام «منافع ملی» تحمل کنند.
آمریکا هم میگوید فشارها علیه حکومت است، نه مردم؛ اما وقتی اقتصاد زیر فشار میرود، تحریم و تهدید جنگ در نهایت به سفره همان مردم میرسد.مسئله اینجاست که هیچکدام ظاهراً مردم را بهعنوان یک طرف واقعی این معادله نمیبینند.
برای جمهوری اسلامی، اولویت حفظ ساختار قدرت و عبور از بحران است.برای ترامپ، اولویت اعمال فشار و گرفتن امتیاز سیاسی است.
اما برای مردم، مسئله خیلی سادهتر است:نان، امنیت، آزادی و یک زندگی معمولی.مردم ایران نه موشک میخواهند، نه تحریم، نه جنگ و نه سرکوب.آنها نمیخواهند قربانی دعوای حکومت خودشان با آمریکا باشند.
اگر جمهوری اسلامی واقعاً نگران مردم است، باید قبل از هر چیز به زندگی مردم نگاه کند، نه فقط به بقای خودش و اگر ترامپ واقعاً مدعی حمایت از مردم ایران است، باید توضیح دهد چگونه میشود به نام حمایت از مردم، فشار اقتصادی و خطر جنگ را بیشتر کرد.
در نهایت، یک حقیقت ساده وجود دارد:ایران فقط حکومتش نیست.
ایران فقط دشمنان حکومتش هم نیست .ایران، مردمی است که سالهاست هزینه تصمیمهای دیگران را میپردازند و شاید وقت آن رسیده باشد که در این بازی قدرت، یک سؤال ساده اما مهم پرسیده شود:پس سهم مردم ایران از این همه سیاست، مقاومت، فشار و جنگ چیست؟هزینه؟
