حسین رزاق
ادعای همشهری درباره «عدم انتشار صوت از مجتبی بدلایل امنیتی» ناخواسته تبدیل به یک گاف شد تا روایتهای درگوشی از دیدار تنها مسئول جمهوری اسلامی با «خامنهای دوم» دهان به دهان بچرخد؛ اینکه دیدار در آمبولانسی گردشی در سطح شهر قم انجام شده و مرد همیشه پشت پرده بیت؛ حسین طائب، نفر سوم و گاد جلسه بوده. اینکه رئیسجمهوری اسلامی با مردی نقابدار دیدار و گفتوشنود مکتوب کرده که ادعا میشده رهبر جمهوریاسلامیست! اینکه به تقاضاهای دیدار مجدد او با رهبر سوم پاسخ رد داده شده و فقط اجازهٔ استفتای مکتوب دادهاند. اینکه تمشیت امور در دست مسعود است و رخِ کار مصطفی.
چه این پچپچها راست باشد چه بخشی از واقعیت، بازهم از سورئال بودن وضعیت جمهوریاسلامی، نمیکاهد؛ رهبری نقابدار و غایب؛ با راسپوتینی بنام طائب، و باقیماندهٔ بیتی که گویا جمیعا مبعوث شدهاند به جانشینیِ ولی امر مسلمین جهان؛ و مسئولانی که هرچه تمنای فرج میکنند به زیارت «نائبِ غایبِ امامِ غایب» نائل نمیشوند. شیوهای پیچیده و مخوف از رهبری که در هزارتوی امن و هزارلایهٔ راست و دروغ گم و گور شده تا علیالاصول با پروژهٔ خونخواهی و جنگ فرسایشی، فعلا تمام بحرانهای کشور را زیر قالی کند و شرایطی طلایی بسازد برای جولان الیگارشهای اقتصادی و برادران قاچاقچی.
بعید نیست این گیجبازیها و شلکن سفتکنهای ترامپ هم بابت همین شرایطی باشد که اساسا معلوم نیست با چه حکومتی و چه کسی طرف است!
