مجید مرادی
از چند جا گزارش دادهاند که میدانهای برخی شهرها که تاکنون برای آمریکا و اسرائیل رجز میخواندند اخیرا به تمرین فحاشی به بی حجابان و همسر و پدر و برادرشان روی آوردهاند که غیرتت کو؟ زورت کو؟ بازویت کو؟!
زنانی را آوردهاند به میدان که با شعار مردان را تحریک میکنند اگر زورشان نمی رسد که روسری بر سر زنانشان مستقر کنند بروند بمیرند.
این جماعت ماه هاست که مانع کسب و کار ملت شدهاند ولی کسب و کار خودشان تعطیل نمیشود. اگرچه در زمان جنگ چهل روزه حضور آنان و همه ملت مفید بود اما همه رفتند و اندکی ماندند که از پشت صحنه به آنان دستور داده میشود.
آن پشت صحنه ای ها فهمیدهاند که با عادی شدن اوضاع و پایان دوره نه جنگ نه صلح، بهانهای برای ماندن اینها نخواهد ماند. از الآن دنبال پروژه بعدی هستند. از جنگ با آمریکا به جنگ داخلی و خیابانی با بی حجابان روی آوردهاند. همان بی حجابانی که به شرافت آنان در مقاومت برابر دشمن متجاوز قبلا اذعان و اعتراف کرده بودند. مشکلشان این است که همیشه باید با یکی دست به یقه شوند.
از صوفیان گنابادی
تا یارسان های اسلامآبادی
تا علمای مستقل حوزه
تا استادان مستقل دانشگاه
تا رسانههای حرفهای
تا زنان بی روسری
تا کافهدارانی که باید مواظب رعایت مرزهای شرعی میان مشتریان! خود باشند!
تا آرایشگاههای زنانهای که شرارههای آتش رِ رنگ میکنند….
الباقی تا بعد!
