نازنين متيننيا
روز روزنامهنگار است؟ مبارك باشد. مبارك براي آنهايي كه سالهاست بين زندگي سرراست و بيدردسر و آنچه زيست را دشوار ميكند، رنجي عميق را انتخاب كردند و باري مضاعف به زيست در اين سرزمين را پذيرفتند.
مبارك براي آنهايي كه ناامني شغلي را بهانه نكردند، ناامني مالي را گردن گرفتند، كيف رانت بغل نكردند، با فلان مدير و بهمان مدير زدوبند نكردند، دست به دامن گروههاي سياسي نشدند و پشت كيبوردها ماندند براي اينكه «آگاهي، حق مردم است».
مبارك باشد اين روز براي تمام آنهايي كه هنوز يادشان نرفته خبرنگار و روزنامهنگار، فعال سياسي نيست، نسخهپيچ مردم هم نيست. مبارك باشد براي آنهايي كه هنوز باور دارند كه مردم، آگاهند، صغير نيستند و ميتوانند ميان هزار خبر و نگاه و تحليل، آنچه درست است، ببينند و شعور مخاطب هنوز مفهومي حقيقي برايشان است.
مبارك آنهايي كه هنوز دروازهباني خبر را بلدند، هنوز امنيت مردم جزو اصول كارشان است و از آنچه پايههاي روزنامهنگاري اصيل و درست است، دفاع ميكنند. مبارك باشد براي دلسوزان واقعي، براي آنهايي كه اسير پروپاگاندا و خطمشيهاي افراطي نشدند. سر جايشان نشستهاند، راه و مسيري كه باور دارند درست است را ميروند و امتداد مسيرشان، در هجوم اتفاقها و وقايع، كج نميشود، منحرف نميشوند كه ممكن است در سكوت خون جگر بخورند، از رد خبرهاي سياه روحشان خسته و زخمي باشد و مدام از خود بپرسند اين ايستادگي چقدر ارزش دارد و باز ادامه دهند، پيش بروند و باشند؛ براي روزنامهنگاري، براي حق چهارم مردم در قانون اساسي و تمام آنچه در روزگار تهي واژهها از معنا، ايستادگي را معنا ميكند.
چنين روزي به خبرنگاراني كه به مثابه خبرنگارند، مبارك است، به روزنامهنگاراني كه به مثابه روزنامهنگار ايستادند، مبارك است.امروز روز مهمي است، نه براي مراسمهاي دولتي و بزرگداشتهاي غيرواقعي و… روزي است براي يادآوري. يادآوري آدمهايي كه در يكي از پر گرد و غبارترين روزگار رسانهاي در تاريخ اين سرزمين، شبيه چراغي روشن در كولاك ميدرخشند و مسير را براي آنهايي كه به واقع به دنبال رسيدن به مقصدند و بيراهه نميروند، روشن ميكنند.
مبارك است امروز، براي همين يادآوري است، همين بودن مداوم بدون هيچ چشمداشتي. همين يادآوري ما را بس. مبارك است.
