به گزارش خبر آنلاین، خسرو سینایی، فیلمساز، مستندساز، شاعر، آهنگساز، نوازنده و مترجم، یکی از هنرمندان چندوجهی سینمای ایران بود که در آثارش، مرزهای میان هنرها را درنوردید.
سینایی معتقد بود بسیاری از آدمها و اتفاقها اگر ثبت نشوند، از بین میروند. به همین دلیل بخش مهمی از کارنامهاش به ثبت این روایتهای گمشده اختصاص داشت.
مهمترین اثر سینایی شاید «مرثیه گمشده» باشد؛ مستندی که روایت مهاجرت لهستانیها به ایران در سالهای ۱۹۴۱ و ۱۹۴۲ است؛ زمانی که هزاران لهستانی پس از جنگ جهانی دوم به ایران آمدند و در اصفهان ساکن شدند.
زندگی شخصی و هنری سینایی نیز مانند آثارش متفاوت بود. او سالها در کنار گیزلا وارگا سینایی و فرح اصولی، دو هنرمند نقاش معاصر، زندگی کرد؛ تجربهای که خود آن را بخشی از گفتوگوی میان هنرها میدانست.