رویترز در دوم مارس ۲۰۲۶ گزارش داد که حجم معاملات قراردادهای مرتبط با زمان حمله به ایران در این بازارها به حدود ۵۲۹ میلیون دلار رسیده است. همچنین حدود ۱۵۰ میلیون دلار در قراردادهای مرتبط با ترور رهبر ایران معامله شده بود. این ارقام به معنای آن نیست که معامله‌گران به همین میزان سود کرده‌اند؛ آنها حجم معاملات ثبت شده را نشان می‌دهند و باید از سود نهایی کاربران تفکیک شوند. اهمیت ماجرا فقط در بزرگی ارقام نیست.
بررسی شرکت‌های تحلیل داده‌های رمزارزی نشان می‌داد شماری از حساب‌های تازه‌تاسیس، در ساعات نزدیک به آغاز حملات در نهم اسفند سال گذشته شرط‌هایی ثبت کرده‌اند که پس از وقوع حمله برای صاحبانشان سودهای چشمگیری به همراه داشته است.
شرکت Bubblemaps از شش حساب خبر داد که در مجموع حدود ۱.۲ میلیون دلار سود کرده بودند. چند هفته بعد نیز گزارش‌هایی درباره شرط‌بندی‌های دقیق و پرسود روی زمان اعلام آتش‌بس منتشر شد؛ ازجمله گزارش آسوشیتدپرس که از دست‌کم ۵۰ کیف پول تازه فعال شده خبر می‌داد که پیش از اعلام آتش‌بس دو هفته‌ای ایران و امریکا، روی تحقق آن شرط بسته بودند.
اما چگونه بعضی معامله‌گران توانسته‌اند درست پیش از اعلام تصمیم‌های مهم نظامی و سیاسی، روی نتیجه آنها سرمایه‌گذاری کنند. آیا این معاملات حاصل پیش‌بینی و ریسک‌پذیری بوده یا نشانه‌ای از دسترسی احتمالی به اطلاعاتی که هنوز دراختیار افکار عمومی قرار نگرفته است؟ هنوز نمی‌توان از روی الگوی معاملات، اتهام دسترسی به اطلاعات محرمانه را اثبات کرد؛ اما تکرار این الگو، بازارهای پیش‌بینی را از یک سرگرمی مالی به موضوعی امنیتی و سیاسی تبدیل کرده است. فراتر از ارقام اما در این گزارش‌های نام «جی دی ونس» و «ترامپ» نیز ارتباطات قابل‌توجهی با این سایت‌ها دارد.
