در بوستان جنگلی چیتگر، قطع و جمع‌آوری گسترده درختان ادامه دارد، اقدامی که شهرداری آن را در قالب «سومین عملیات بهداشتی و پرورشی امحاء درختان آلوده و کاشت نهال‌های سازگار با بوستان جنگلی چیتگر» معرفی کرده است

اما مسئله فقط این نیست که چه تعداد درخت آلوده یا خشکیده‌اند، پرسش مهم‌تر این است که چرا درختان چیتگر به این وضعیت رسیده‌اند؟
بر اساس نظر کارشناسان محیط زیست، کمبود آب و نبود آبیاری مناسب در سال‌های گذشته، یکی از عوامل مهم در تضعیف، خشکیدگی و افزایش آسیب‌پذیری درختان این بوستان بوده است. در چنین شرایطی، قطع گسترده درختان بدون بررسی دقیق ریشه‌های بحران، نمی‌تواند به‌تنهایی راه‌حل حفظ یک جنگل شهری باشد.

چیتگر یک فضای سبز معمولی نیست. این بوستان بخشی از سرمایه طبیعی تهران است، مجموعه‌ای که در میان آلودگی هوا، توسعه شهری و تشدید بحران آب، نقشی مهم در تعدیل شرایط زیست‌محیطی پایتخت دارد. هر درخت کهنسالی که قطع می‌شود، لزوما با کاشت یک نهال کوچک جایگزین نمی‌شود. نهال برای رسیدن به یک درخت بالغ، سال‌ها زمان، آب و مراقبت نیاز دارد.