یکشنبه ۴ مرداد ۱۴۰۵، بازنشستگان و مستمریبگیران تأمین اجتماعی و بازنشستگان فولاد در شهرهای تهران، اهواز، کرمانشاه، شوش و اصفهان با برگزاری تجمعهای اعتراضی، نسبت به شرایط معیشتی، مشکلات درمانی و بیپاسخ ماندن مطالبات خود اعتراض کردند.
در شوش، کرمانشاه، تهران و اهواز، بازنشستگان تأمین اجتماعی با تجمع مقابل ادارات تأمین اجتماعی، خواستار پاسخگویی صریح نصرالله پژمانفر، رئیس کمیسیون اصل ۹۰ مجلس، به شکایتها و دادخواهیهای ثبتشده بازنشستگان شدند. افزایش مستمریها متناسب با نرخ واقعی تورم و هزینههای سبد معیشت بر اساس ماده ۹۶ قانون تأمین اجتماعی، اجرای کامل همسانسازی حقوق، پرداخت تمامی معوقات مزدی، برقراری خدمات درمانی رایگان و باکیفیت و حذف هزینههای سنگین بیمههای تکمیلی، از مهمترین مطالبات مشترک معترضان بود.
در کرمانشاه، معترضان اعلام کردند مناسبات «ارباب و رعیتی» حاکم بر کشور را نمیپذیرند و حق مطالبهگری را حق مسلم خود میدانند. در اهواز نیز بازنشستگان علاوه بر اعتراض به شرایط سخت معیشتی، فساد و سوءمدیریت را عامل مشکلات موجود دانسته و خواستار پایان دادن به دستاندازی به منابع صندوق تأمین اجتماعی شدند.
در تهران، بازنشستگان با سر دادن شعارهایی در حمایت از زندانیان کارگری و صنفی، از جمله «کارگر زندانی، معلم زندانی آزاد باید گردند» و «مسعود فرهیخته آزاد باید گردد»، همچنین با شعار «نه به اعدام»، به نبود عدالت، بازداشت فعالان صنفی و تأخیر در پرداخت بدهیهای دولت و حقوق معوقه اعتراض کردند.
همزمان در اصفهان، بازنشستگان فولاد (ذوبآهن) با برگزاری تجمع و راهپیمایی از مقابل استانداری تا میدان دروازه دولت، نسبت به قطع خدمات درمانی اعتراض کردند. آنان خواستار برقراری فوری خدمات بیمهای و درمانی برای بازنشستگان و خانوادههایشان، اجرای تعهدات مسئولان درباره پوشش بیمه با فرانشیز ۵ و ۱۰ درصد، تأمین اعتبار پایدار برای جلوگیری از قطع مجدد خدمات درمانی و پاسخگویی مسئولان صندوق بازنشستگی فولاد و ذوبآهن شدند.
