بیماران خودایمن ایران، هر روز با اضطراب و دلهره به دنبال اینفلیکسیمب میگردند؛ دارویی حیاتی که نبود آن میتواند زندگی و سلامت آنان را به خطر بیندازد. این ماجرا منجر به تجمع ۱۰۰ تن از آنان مقابل سازمان غذا و دارو شد
هومن که در حوزه مهندسی آیتی فعالیت دارد، به خبرنگار فرارو میگوید: «بدنم توان نگه داشتن موس در دست را نداشت. استعفا دادم. حالا بیپولی، گرانی دارو و نبود آن دستبهدست هم داده تا مرا از زندگی ساقط کنند.»
شنیدن این جمله که بیماران باید در وقت مقرر به داروخانههای منتخب مراجعه کنند تا داروی خود را دریافت کنند، نگرانیهایی را ایجاد میکند. اگر داروخانه مورد نظر از محل زندگی بیمار فاصله داشته باشد، یا اگر فرد دیگری زودتر به داروخانه برسد، یا اگر مشکلات دیگری پیش آید، این «اگرها» و اضطراب ناشی از آن میتواند به پیشرفت بیماری و بروز علائم جدید دامن بزند.
