روز یکشنبه ۲۵ مرداد ۱۴۰۵، جمعی از بازنشستگان تأمین اجتماعی با همراهی بازنشستگان فرهنگی و مخابرات، در مقابل سازمان تأمین اجتماعی در تهران تجمع کردند و مطالبات صنفی و معیشتی خود را با سردادن شعارهایی مطرح کردند.
تجمعکنندگان در بخشی از شعارهای خود نسبت به وضعیت اقتصادی و افزایش هزینههای زندگی اعتراض کردند و شعارهایی از جمله «ما دیگه جنگ نمیخوایم، فقر و گرونی نمیخوایم»، «جنگ و مذاکره بهانه است، زندگیمون نشانه است» و «نان گران، دارو گران، دولت شده دشمن جان» سر دادند.
آزادی معلمان و کارگران زندانی نیز از دیگر محورهای این تجمع بود. معترضان با تکرار شعار «کارگر زندانی آزاد باید گردد» و «معلم زندانی آزاد باید گردد»، خواستار آزادی رضا امانیفر، مسعود فرهیخته و علیرضا شایگان شدند.
اعتراض به اجرای احکام اعدام نیز در شعارهای تجمعکنندگان بازتاب داشت. «علیه حکم اعدام، ایستادهایم تا پایان» و «نه به اعدام» از جمله شعارهای مطرحشده در این تجمع بود.
بازنشستگان همچنین با شعار «فقط کف خیابون، به دست میآد حقمون» بر پیگیری مطالبات خود از طریق اعتراضات خیابانی تأکید کردند.