عباس عراقچی در ادامه اظهارات خود گفت که از زمان رهبر شدن مجتبی خامنهای، او را ندیده و تنها «تعداد بسیار کمی» از افراد موفق به دیدارش شدهاند.
ظاهراً در جمهوری اسلامی، رهبر کشور دیگر نه در برابر مردم ظاهر میشود، نه مقامهای ارشد او را میبینند و نه کسی دقیقاً میداند کجاست؛ اما با همین درجه از نامرئیبودن، برای جنگ، آتشبس، سیاست خارجی و سرنوشت میلیونها نفر تصمیم میگیرد.
عراقچی قبلاً درباره نقش مجتبی خامنهای در آتشبس به استکان چای پناه برده بود و حالا هم میگوید خودش او را ندیده است. یعنی وزیر خارجه حکومتی که از «اقتدار رهبری» سخن میگوید، ظاهراً باید رهبر را از روی شایعات، پیامهای واسطهای و شاید عکسهای آرشیوی بشناسد.
حکومت از مرحله «رهبر پنهان» عبور کرده و به مرحله «رهبر افسانهای» رسیده است؛ موجودی که همه به نامش تصمیم میگیرند، اما تقریباً هیچکس او را نمیبیند.