محمد مهاجری:
در طول بیش از 4 دهه اخیر، گروهها و سازمانهایی در کشور ایجاد شدهاند که اگرچه فاقد قدرت رسمی اند، اما قدرت غیررسمی بالایی دارند و بر اساس ایدئولوژیهای خود، همواره در تمام ادوار فعالیتهایی را علیه دولتها داشتهاند.
در کشور ما جریانات پرقدرت و پرفشاری حضور دارند که عمدتا در حاشیه هستند و فعالیت آشکار ندارند. این جریان از زمان دولت خاتمی حضور داشت، در اواخر دوره احمدینژاد نیز کمابیش بود، در زمان روحانی هم فعالیت میکرد، در دولت رئیسی حضور خاصی نداشت و اکنون نیز فعالیتهایش باعث گلایه آقای پزشکیان شده است که البته دولتهای قبل نیز همواره از بابت حضور و اقدامات این گروهها ناراضی بودند.
نخست، قدرتهای اقتصادی اند؛ یعنی همان کاسبان تحریم و کسانی که در بخشهایی از حاکمیت حضور دارند و خود را مسئول دور زدن تحریمها و واردات ارز به کشور میدانند و این را به یک ابزار قدرت پنهان برای خود تبدیل کردهاند.
دسته دوم، دارای قدرت سیاسی اند که در دستگاههای حاکمیتی و خارج از قوه مجریه اعم از مجلس هم حضور دارند و گاهی از طرق قانونی و گاهی از طرق غیرقانونی و غیرآشکار، بر دولت فشار میآورند و به عنوان مثال، از تریبونهای خود برای تهدید علیه دولت استفاده میکنند.
