یادداشت سردبیر/ یارا خاتمی
امروز پبکر علی خامنهای بعد حدود چهار ماه تشییع شد و رفت تا در کنار امام رضا(ع) به خاک سپرده شود، البته اگر آن تابوتها و مراسم میلیاردی تشییع او درست باشد، اگر از او چیزی مانده باشد یا حتی تا الان دفن نشده باشد اما به هر حال آنچه این روزها میبینیم و میشنویم این است که طرفدارانش با او خداحافظی کردند خودشان را زدند گریه کردند تشییع شد و رفت .
اما آنچه میتوان از این پس درباره آن حرف زد این است که علی خامنهای به معنای واقعی ذیگر نیست و میراثی که او سالها برایش زحمت کشید تمام شد و حالا جمهوری اسلامی مانده با مجتبی که مثلا هست اما نیست. یکس توییت زد که بخاطر امنیتش آمده از دور بدرقه کرده البته این در حالی است که سایر برادرانش بودند و در صف اول ایستادند و گریه هم نکردند.
اگر مجتبی باشد از این پس مسوولیتش سخت تر است چرا که باید کم کم خود را در انظار عمومی نشان دهد، جلوی دوربین بنشیند، با دولتی ها دیدار کند در مراسم های محرم باشد، ماه رمضان ها مانند پدرش مراسم بگیرد و خلاصه باشد اما هنوز هیچی معلوم نیست باید دید جمهوری اسلامی بعد تدفین چه می کند.
آبا سکان هدایت کشور همچنان در دست محمدباقر می ماند یا مجتبی نمایان می شود؟ آیا این دست فرمان بقای جمهوری اسلامی را به همره دارد یا نه؟
ماههای آینده ماههای سرنوشت سازی است این یادداشت بماند به یادگار.
