وضعیت آنقدر فرسایشی شده که ترس معنايش را از دست داده است. وقتی نان، آینده و امنیت زیر فشار مداوم میروند، چیزی برای از دست دادن باقی نمیماند. آنجا که آب از سر میگذرد، فرق یک وجب و صد وجب دیگر اهمیتی ندارد؛ این بیپروایی حاصل رنجِ انباشته است، نه بیفکری.