اختصاصی هموطن – سپهر بابایی
گزارش دریافتی از یک منبع در ساختار امنیتی ایران، به نقل از ارزیابیهای داخلی این دستگاهها حاکی است که با وجود تلاش مقامات برای القای کنترل اوضاع، شرایط میدانی متفاوت از روایت رسمی ارزیابی میشود.
بر اساس این گزارش، بسیاری از پایگاهها و تأسیساتی که طی روزهای اخیر هدف حمله قرار گرفتهاند، دچار تخریب جدی شده و در حال حاضر عملاً از چرخه عملیاتی خارج شدهاند.
طبق این ارزیابی داخلی، از جمله مراکزی که آسیب قابل توجهی دیدهاند میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
۱. پایگاه شاخه تدارکات و لجستیک نیروهای سرکوب، شامل ساختمان فرماندهی و کنترل و ستاد فرماندهی.
۲. ستاد کل مرزبانی نیروهای امنیت داخلی در نزدیکی دانشگاه افسری.
۳. ساختمانهای متعلق به بسیج و سپاه در مناطق موسوم به «مقاومت» در نقاط مختلف تهران.
۴. شاخه تدارکات و لجستیک نیروی زمینی ارتش ایران در تهران.
۵. پایگاههای مرتبط با ادارات تحقیقات پلیس اطلاعات، سپاه و بسیج.
این منبع همچنین گزارش داده است که اردوگاهها و مراکز تدارکات و لجستیک سپاه، کارخانه تولید خودرو سایپا و برخی پایگاههای بسیج در استان البرز و دیگر نقاط کشور نیز در جریان این حملات آسیب جدی دیدهاند.
بر اساس این گزارش، در بسیاری از مراکزی که مورد اصابت قرار گرفتهاند، تجهیزات و امکانات ارزشمند نظامی در داخل پایگاهها بدون مراقبت رها شدهاند. به گفته این منبع، برخی از نیروهای امنیتی از ورود به این مراکز برای بازیابی یا محافظت از تجهیزات خودداری میکنند. در این ارزیابی تأکید شده است که بدون دسترسی به تجهیزات، واحدهای عملیاتی عملاً کارایی خود را از دست میدهند.
این گزارش همچنین به تلفات قابل توجه در میان نیروهای امنیتی اشاره میکند. به گفته این منبع، تنها در روز سوم مارس تخمین زده میشود حدود ۲۰۰ نفر از نیروهای وابسته به سپاه پاسداران، بسیج و پلیس در پایگاههایی در تهران کشته و حدود ۳۰۰ نفر نیز زخمی شده باشند؛ این در حالی است که پیش از حملات، بخشی از نیروها این مراکز را ترک کرده بودند.
به گفته این منبع امنیتی، حملات انجامشده علیه تأسیسات نیروهای امنیتی در نقاط مختلف ایران علاوه بر تخریب گسترده ساختمانها و تجهیزات، موجب بروز اختلال جدی در ساختار فرماندهی و کنترل شده است. بر اساس این ارزیابی، در برخی موارد فرماندهان ارشد از حضور در محل برای صدور دستور و برقراری نظم خودداری میکنند و نشانههایی از خلأ فرماندهی ساختارمند مشاهده میشود؛ وضعیتی که در آن افراد در سطوح مختلف به صورت فردی و بدون هماهنگی عمل میکنند.
این منبع همچنین از مواردی از فرار یا ناپدید شدن برخی نیروها و حتی فرماندهان خبر داده است. به گفته او، مراکز فرماندهی و کنترل در وضعیت اختلال قرار گرفتهاند و صدور دستورات استراتژیک به شکل منسجم انجام نمیشود. در این ارزیابی تأکید شده است که نشانههای روشنی از نبود برنامه و رهبری مشخص در برخی بخشها دیده میشود.
در جمعبندی این گزارش آمده است که فضای حاکم بر نیروهای نظامی و امنیتی داخلی به شدت منفی ارزیابی میشود. به گفته این منبع، ترس واقعی از کشته شدن در میان نیروها وجود دارد و بسیاری از آنان نسبت به وظایف پیش رو و نحوه ادامه مأموریتها دچار سردرگمی هستند؛ وضعیتی که به گفته او موجب گسترش حس نااطمینانی و دلسردی در سطوح مختلف این نیروها شده است.
