شرق نوشت:
خبر درگذشت همزمان دو دوست و هماتاقی در خوابگاه کوی علوم پزشکی تهران، «عرفان طاهرخانی» و «فرهاد سالاری»، تکههای گوشت و استخوانی را که از ما مانده بود، ویران ویران کرد. دیشب به عکسهایشان و خندههایشان نگاه کردیم و گریستیم و پرسیدیم مگر این شب، صبح میشود؟ که شد.
«فرهاد سابقه خودکشی ناموفق در خود خوابگاه داشته، اما دانشگاه بدون توجه به این اتفاق هیچگونه پروتکل حفاظتی اجرا نکرده است. پس از خودکشی بدون اینکه به او مرخصی بدهند، مجبورش کردهاند برای تمامکردن درسها به خوابگاه بازگردد».
این را «یاسین» دوست و همدانشکدهای فرهاد میگوید، کسی که شنبهشب در خوابگاه بود.
این دانشجو میگوید دانشگاه باید از فرهاد و عرفان مراقبت میکرد: «نکته این است وقتی کسی سابقه قبلی خودکشی دارد، باید از او مراقبت میشد. دانشگاه میتوانست به او مرخصی بدهد یا شرایطی برای امتحان مجازی فراهم میکرد تا فرهاد مجبور نشود به تهران بیاید و در آن خوابگاه بماند».