یادداشت سردبیر/ یارا خاتمی :امروز بیش از هزار ساعت است که اینترنت در ایران قطع است، تقریبا در هفته های اول جنگ هیچ مسوول و وزیر و نماینده حتی صلاح نمی دیدید که درباره زمان برقراری اینترنت بین الملل صحبت کند، تا اینکه کم کم صدای اعتراض به این روند با توجه به نامشخص بودن پایان جنگ اوج گرفت اما باز هم جواب قانع کننده ای دریافت نشد.
همین چند روز پیش وزیر ارتباطات که گفت تا زمانی که تکلیف جنگ معلوم نشود، از اینترنت خبری نیست، همین کافی بود که دوباره رسانه ها پر شود از آمارهای متفاوتی از ضررهای کسب و کارهای اینترنتی و حتی بیکار شدن افرادی که همه زندگی شان وصل بود به اینترنت.
از آن سو هم هر روز قیمت فیلترشکن ها عجیب و عجیب تر می شد، یکی دو گیگ را دو میلیون تومان و دیگری سه میلیون می فروخت، البته تعجب هم ندارد به قول قدیمی ها مملکتی که صاحب ندارد همین است دیگر.
کار به جایی رسیده که کاربران ایرانی دست به مقایسه زده اند و می گویند، غزه در تمام زمان هایی که درگر جنگ بود هیچ وقت اینترنتش قطع نشد و حتی همین روزها لبنان هم زیر رگبار موشک های اسراییل اینترنت را روی مردم قطع نکرده است.
دوستی می گفت جمهوری اسلامی بهتر است اتوبان هوایی که در این چهل روز بوجود آمده بود را کنترل کند نمی خواهد نگران این باشد که با وصل بودن اینترنت مردم چه کار می کنند، حداقل اینکه مردم با اینترنت موشک و بمب بر سر کشور نمی ریزند که …
و در نهایت فاطمه مهاجرانی سخنگوی دولت امروز گفته اصلا اینترنت دست ما نیست که بخواهیم آن را باز کنیم، همین کافی بود ته ذره امیدی که از دیروز در دل مردم بواسطه انتشار خبر باز شدن قطره چکانی اینترنت زنده شده بود از بین برود. حالا خانم شما بگویید ما از که بپرسیم اینترنت را چه کسی باز می کند؟
