یادداشت سردبیر/ یارا خاتمی
داشتم فکر می کردم یادداشت را از کجا و چه جوری شروع کنم، از جایی که جمهوری اسلامی در مدت دو روز هزاران نفر از مردم کشورم را کشت یا از قطع شدن اینترنت، خط تلفن و حتی پیامک اما به این نتیجه رسیدم که هیچ کدام از بابای سپهر بنویسم از مردی که فریاد می زند سپهر بابا کجایی؛ غم این ویدیو آنقدر سخت و سنگین است که بعید بدانم از ذهنم پاک شود، حداقل مطمئنم تا زمانی که زنده ام صدای این مرد و همراه با تصاویر پیکرهای جوان های سرزمینم هرگز هرگز هرگز از ذهنم پاک نخواهد شد.
پوسته جمهوری اسلامی ترک برداشته، ترکی عمیق که با هیچ چیز نمی توان آن را ترمیم کرد، به تعبیری جمهوری اسلامی گور خود را با این کشتار کند. آمارهای ضد و نقیض کشتار نشان از این دارد که مانند همیشه جمهوری اسلامی با دروغ و آمارسازی های غلط تلاش می کند خود را سرپا نگه دارد اما واقعیت خیلی عیان تر از آن است که در تصور حاکمیت و شخص علی خامنه ای است.
جمهوری اسلامی از همان روز 18 دی ماه تا به امروز در تمام تصویرهایی که ساخت و بازهم در تلاش برای پنهان کردن واقعیت بود داشت یک پیام به مردم می داد که این کشتار کار من نیست کار داعش، کار تروریستها و در نهایت هم انداخت گردن اسرائیل و آمریکا.همین تصویر را در جنگ 12 روزه هم ساخت و کشته شدن سردارانش را انداخت گردن نفوذیها و ضعف عمیق خود در امنیت کشور را به چیزی تعمیم داد که برای هیچ کس قابل پذیرش نبوده و نیست.
باشد قبول در جنگ 12 روزه نفوذی ها مقصر بودند و در قتل عام دو روزه دی ماه تروریست ها و داعشی ها، پس شما چیکاره اید سالها پول مردم و حق مردم را خوردید و آن را به نام حفظ امنیت و تمامیت ارضی کشور به مردم غالب کردید؛ پس چه شد آن امنیت؟ در جنگ نتوانستید کاری کنید در اعتراضات هم نتوانستید؟ اگر آنقدر کشور بی در و پیکر است بروید و کار به دست مردم بدهید تا آنها از صیانت کشورشان دفاع کنند.
تا پیش از اعتراضات دی ماه تصور همه این بود که آبان 98، آبان خونینی بود و کشته شدن هزار و پانصد نفر در آن اعتراضات لگه ننگ جمهوری اسلامی است اما وقتی ماجرا به جنبش مهسا رسید نگاهها برگشت و حالا در سال 1404 و دی ماه به گفته کارشناسان و تحلیلگران سیاسی داخلی و بین المللی این کشتار نشان داد که جمهوری اسلامی حسابی احساس خطر کرده و بقایش را در همین دست فرمان می داند.
در نهایت این همه هزینهای که سالها برای امنیت کشور از بین رفت را چه کسی پاسخ میدهد؟ در همین جنگ 12 روزه این مردم بودند که دوباره هزینه دادند هم مالی هم جانی و این پرسش مطرح است که چرا همواره مردم باید تاوان پس دهند. پاسخ فریادهای پدر سپهر و پدران و مادران دیگر را چه کسی خواهد داد؟
