38
سالهاست با نقض قانون اساسی اجازه برگزاری تجمعات و راهپیمایی اعتراضی داده نمیشود و اغلب به تندی با آنها برخورد میشود؛ چنین تجربهای برای معترضان متقابلا تولید خشم میکند
حق آزادی تشکیل اجتماعات و راهپیمایی از حقوق اساسی ملت است. این اصل در واقع بیانگر حق آزادی اعتراض مدنی از طریق اجتماعات و راهپیماییهاست.
بدیهی است قانون اساسی نمیخواسته از آزادی راهپیمایی به نفع نظام سیاسی و درود گفتن به دولت بگوید.
دولتها، از جمله در ایران هیچگاه برای تظاهرات طرفداران خود مانع و رادعی نمیتراشند و حتی خودشان این قبیل راهپیماییها را شکل میدهند.