یکم آذرماه، روز اصفهان، فرصتی دوباره برای یادآوری شکوه شهری است که تاریخ، هنر و زندگی در آن تنیده شده است؛ شهری که نقشجهانش موزهای زنده، معماریاش درسنامهای پایانناپذیر و مردمش میراثداران اصالتی دیرینهاند.
همزمان با این روز، ویژهبرنامههای فرهنگی و هنری در میدان نقشجهان، چهارباغ و جلفا برگزار میشود و حالوهوای شهر رنگی تازه میگیرد. با اینحال، شادی این روز با اندوهی آشنا همراه است؛ زایندهرود، رودی که روزگاری شریان حیات اصفهان بود، همچنان بیشتر ایام سال خشک است. خشکسالی، تغییرات اقلیمی و مدیریت نادرست منابع آب، نفس این رود تاریخی را به شماره انداخته و شهر را از صدای جاری آب محروم کرده است.
در کنار این حالوهوای نمادین، یکی از خوراکهای اصیل اصفهان نیز در این روز بیشتر بر سر زبانهاست: خورش ماست؛ غذایی زعفرانی، مجلسی و متفاوت که از ماست چکیده، گوشت پخته کوبیده، زرده تخممرغ، گلاب و خلال پسته ساخته میشود و پس از چند ساعت سرد شدن، به شکل دسر یا پیشغذا سرو میگردد؛ طعمی که یادآور لطافت و ظرافت آشپزی اصفهانیهاست.
روز اصفهان فرصتی است برای افتخار، مرور میراث، و البته یادآوری مسئولیتی بزرگ: حفظ هویت تاریخی و احیای زایندهرودی که هنوز چشمانتظار بازگشت زندگی است.
نصفجهان روزت خجسته باد.
