سقط جنین موقعی اتفاق میافتد که زن و مرد امکان مادر و پدر شدن را ندارند. چه از نظر روحی، چه مالی و چه موقعیت! و جالب است که جدیدترین بررسیها نشان میدهد چیزی نزدیک به ۹۴ درصد از سقطهای عمدی توسط زنان متأهل خانوادهدار اتفاق میافتد. آماری که شاید در نگاه اول تعجبآور باشد، اما وقتی کمی به عمق ماجرا نگاه میکنیم، نکات مهمی را روشن میکند.
جلال غفارزاده، سرپرست مرکز نظارت و اعتباربخشی امور درمان وزارت بهداشت، تاکید میکند که زنان باردار خارج از چارچوب خانواده بسیار اندک هستند؛ یعنی بیشتر این تجربهها در دل خانواده و زندگی مشترک اتفاق میافتد. این یعنی مسأله صرفاً یک «مسئله شخصی» نیست؛ بلکه ترکیبی از فشار اقتصادی، نبود حمایت کافی، مشکلات روحی و گاه فقدان آموزش و برنامهریزی برای بارداریهای ناخواسته است.
این آمار، زنگ خطری برای جامعه و سیاستگذاران است. وقتی زنان خانوادهدار، در چارچوب زندگی مشترک هم با انتخابهای دشوار مواجه میشوند، یعنی سیستم حمایت اجتماعی و سلامت باروری به اندازه کافی پاسخگو نیست.
سقط عمدی انعکاسیست از مشکلات عمیق اجتماعی و اقتصادی، و یادآوری میکند که مسئولیت، فقط بر دوش فرد نیست، بلکه بر دوش همه جامعه است.
