محمدجواد ظریف وزیرخارجه پیشین و مدیر اندیشکده پایاب در نشریه فارن افرز نوشت:
اگر این منطقه بتواند نهادهای مشترک و معناداری بسازد، میتواند توسعهای بیسابقه را تجربه کند. این منطقه دارای منابع طبیعی فراوان، تمدنهای ریشهدار، و جمعیتهای جوان و تحصیلکرده است.
ایران به تنهایی دارای یک پهنه وسیع سرزمینی، تخصص علمی پیشرفته، و سرمایه انسانی در معیار جهانی است. کشورهای عربی ظرفیتهای مالی، سرمایهگذاری و مدیریتی بینظیری را به همراه شبکههای تجاری جهانی ارائه میدهند.
پاکستان و ترکیه نیز قابلیتهای صنعتی چشمگیر، وزن راهبردی و موقعیت ارتباطی قابلتوجهی به ارمغان میآورند.
نیازی نیست غرب آسیا زندانیِ گذشته پرالتهاب خود باقی بماند. رویاروییهای اخیر، نهتنها پرده از هزینههای فاجعهبارِ درگیری برداشتند، بلکه محدودیتهای بنیادینِ سیاستِ اِعمال فشار را نیز نمایان ساختند.
واشنگتن و کشورهای عربی باید بپذیرند که ایران یک واقعیت ماندگار در چشمانداز منطقهای است و این همسایگی نمیتواند با حذف آن به ثبات دست یابد.
همزمان، ایران میبایست اعتمادبهنفسِ بازیابی شده خود را با گشودن باب مودت به سوی همسایگان همراه سازد و تأمین امنیت را علاوه بر بازدارندگی، از دریچۀ همکاریهای مشترک پیگیری نماید. و جهان باید این واقعیت را بپذیرد که ثباتِ ماندگار را نه میتوان از خارج به غرب آسیا تزریق کرد و نه با اِعمال فشار بر آن تحمیل نمود. این ثبات میبایست با اراده و کنشگریِ ملتها و دولتهای منطقه شکل گیرد.
