بابک پاکنیا، وکیل پایه یک دادگستری:
تبصره ماده ۴۸ آئین دادرسی کیفری، هماکنون موجب تضییع حق دفاع متهمین شده است.
این تبصره حق دسترسی آزاد به وکیل دادگستری را محدود میکند و عملاً حق دفاع را از متهمان سلب کرده است. وقتی به دادسرا میرویم تا کمک کنیم، میگویند شما از وکلای تبصره ۴۸ نیستید.
تعداد بازداشتیها بسیار بالاست و ما اصلاً وکیل تبصره ماده ۴۸ به تعداد این همه پرونده نداریم. چطور انتظار دارید همه این افراد به وکلای مورد اعتماد قوه قضائیه دسترسی پیدا کنند؟ این تبصره در شرایط فعلی اصلاً قابلیت اجرایی ندارد.
قوه قضائیه افراد را بازداشت موقت میکند و میگوید «تا زمان دادگاه در بازداشت بمانید». به چه مجوزی؟ اگر بخشنامه رئیس قوه است، مگر رئیس قوه اجازه صدور بخشنامه خلاف قانون دارد؟ قاضی مگر اجازه دارد بخشنامه خلاف قانون را اجرا کند؟
به برخی خانوادهها گفته شده: «اگر وکیل بگیرید وضعیت فرزندتان بدتر خواهد شد.» پاکنیا این رفتار را «شرمآور» خواند.
در حالی که خانوادهها در مقابل دادگاهها تجمع کردهاند، برخی افراد با سوءاستفاده از این وضعیت، پولهای کلان به نام وکیل از آنها میگیرند. هیچکس هم با این سرکیسهکنندگان کاری ندارد؛ اما اگر وکیلی بگوید حاضرم خدمات رایگان بدهم، او را بازداشت میکنند.
اگر کانون میخواهد ادعای استقلال داشته باشد، باید در این پیچ تاریخی در کنار مردم قرار بگیرد. صدور بیانیه، اعلام راههای ارتباطی برای کمک به مردم مستاصل و دفاع از حق دفاع، وظیفه اولیه آنهاست.
در پستو از همکاران بازداشتی حمایت کردن وظیفه است؛ اما دفاع از حق دفاع مردم، وظیفه کانون است.
