قادر باستانی تبریزی در روزنامه جمهوری اسلامی نوشت:
حضور فزاینده در حوزههایی فراتر از مأموریتهای صرفاً نظامی ـ از اقتصاد و سیاست گرفته تا رسانه و حتی اشکالی از دیپلماسی ـ مسیری را گشود که نه با فلسفه وجودی نیروهای مسلح سازگار بود و نه با سنت و نگاه بنیانگذار جمهوری اسلامی.
حاصل این گسترش نقشها، به افزایش قدرت ملی و انسجام راهبردی نیانجامید و حاصل آن شکلگیری تصویری مناقشهبرانگیز، جناحی و چندوجهی از یک نهاد نظامی بود که در داخل محل اختلاف و طرف دعواهای سیاسی و در خارج از کشور، بهانهای برای فشار، تحریم و تصمیمهای پُرهزینه و غیرلازم علیه منافع ملی ایران شد.
شاید بخش مهمی از مشکلات امروز ما، از اقتصاد تا سیاست خارجی، محصول درهمریختگی نقشهاست؛ جایی که نهاد نظامی وارد میدانهایی میشود که نه برای آن طراحی شده و نه پاسخگوی تبعاتش است.
امروز آنچه میتواند هم امنیت ملی را پایدارتر کند و هم کشور را از بنبستهای پُرهزینه عبور دهد، وحدت عقلانیِ قدرت و بازگشت هر نهاد به نقشهای قانونی و تعریفشده خود است. چهبسا همین بازگشت به منطق قانون و تقسیمکار نهادی، بتواند راه مهار دشمن غدار را هموارتر کند و هم هزینههای انباشتهشده بر دوش مردم را کاهش دهد.
