روزنامه شرق در یک یادداشت تحلیلی نوشته است:
حضور ناو هواپیمابر «آبراهام لینکلن» بیشتر ابزار فشار و دیپلماسی اجبار است تا مقدمه قطعی جنگ، و وضعیت فعلی را «آستانهای و ناپایدار» میان جنگ و صلح است.
آمریکا با نمایش قدرت، تحریمهای هدفمند انرژی و آرایش نظامی محدود، قصد دارد هزینههای ایران را بالا ببرد اما از ورود به جنگ تمامعیار پرهیز کند، در حالیکه ایران با شفافسازی خطوط قرمز و وعده پاسخ سخت به هر حمله محدود، میکوشد طرف مقابل را از آزمونکردن «حمله کوچک و کمهزینه» منصرف کند.
ادامه همین وضعیت پرتنشِ کنترلشده، لغزش به درگیری محدود بر اثر خطای محاسباتی، یا حرکت به سوی نوعی دیپلماسی حداقلی برای کاهش ریسک جنگ، و اگر جنگی رخ دهد احتمالاً محصول سوءبرداشتهای انباشته است، نه تصمیمی شفاف برای آغاز جنگ.