صحن دیروز مجلس، بیش از آنکه به خانه ملت شبیه باشد، به میدان رقابتهای سیاسی گذشته و آینده شباهت داشت. حملات شخصی، شعارهای تند و لحنهای هیجانی جایی برای گفتوگوی کارشناسی باقی نگذاشت.
در حالی که جامعه با تورم بالا، بحران انرژی و فشار ناشی از تحریمهای تازه روبهرو است، مجلس بار دیگر وقت و سرمایه خود را صرف منازعات جناحی کرد.
در چنین شرایطی که اقتصاد کشور ملتهب، بازارها بیثبات و فضای روانی جامعه شکننده است، شاید از نمایندگان انتظار میرفت بهجای بازگشت به نزاعهای دوران انتخابات 1403، درباره راههای افزایش ثبات اقتصادی، ساماندهی نظام بانکی و رفع موانع تجارت خارجی گفتوگو کنند.
اما آنچه در صحن علنی گذشت، بازتاب نوعی فرسایش در گفتوگوی ملی است؛ جایی که واژهها به سلاح و مجلس به صحنه تسویهحساب سیاسی تبدیل میشود.