یادداشت سردبیر/ یارا خاتمی
آنچه این روزها در سطح کشور رخ می دهد یعنی همان کشته شدن جوان ها یک معنا دارد و آن هم این است که دیگر فرقی نمی کند چه کسی رئیس جمهور باشد.
آن روزهای تلخ 88 به ویژه عاشورای آن سال و کشته شدن جوانان این مرز و بوم نشان داد که جمهوری اسلامی برای بقای خود از همه چیز می گذرد حتی خون جوانانش هر چند که با یک دست فرمان از پیش تعیین شده همه تقصیرها گردن محمود احمدی نژاد افتاد تا شاید جمهوری اسلامی بتواند خودش را سفید شویی کند؛ اما آن چه در تاریخ نوشتند این بود که جمهوری اسلامی خون ریخت.
بعد رفتن احمدی نژاد و آمدن حسن روحانی و امضای برجام به تعریف دیگری گل و بلبل شدن اوضاع این موضوع در اذهان تداعی شد که خوب باید صبوری کرد تا به نتیجه برسیم اما این دست فرمان هم دوامی نداشت و شد آبان 98 و گران شدن قیمت بنزین و سخن طلایی رئیس جمهور وقت که گفت من صبح شنبه فهمیدم قیمت بنزین گران شده همه چیز را برگرداند به همان نقطهای که بود.
و نتیجه کشتار مردم در آن تاریخ عدم مشارکت در انتخابات 1400 و آمدن سید ابراهیم رئیسی، اما با آمدن رئیسی یک شعار تجلی پیدا کرد و آن هم این بود فرق می کند چه کسی رئیس جمهور باشد. شاید برایتان این سوال پیش بیاید که چرا چنین واژه ای خلق شد علت آن این بود که هر کاری ابراهیم رئیسی می کرد برای طرفدارانش در میان اصولگریان و جبهه پایداری کار بزرگی بود حتی اگر آن کار در حد افتتاح یک پل چوبی بود.
این روند تعریف تمجید از رئیس جمهور ادامه داشت تا شهریور 1401 که انقلاب مهسا رخ داد و کشور برای چندین ماه دستخوش اتفاقات تلخ و از همه بدتر کشته شدن جوانان بود که سرمایه این کشور بودند اما جمهوری اسلامی نه تنها توجهی به این مساله نکرد بلکه همچنان معتقد بود که فرقی می کند کی رئیس جمهور باشد اما این شعار تا اردیبهشت 1403 دوام آورد و با کشته شدن ابراهیم رئیسی همه نگاهها به این دوخته شد که حالا چه، حالا هم فرق می کند چه کسی رئیس جمهور باشد یا نه و بعد از کشمکش های انتخاباتی و مناظره های دستوری مسعود پزشکیان از سبد بیرون آمد وحالا نوبت طرفداران او و به تعبیری اصلاح طلبان بود که بگویند فرق می کند چه کسی رئیس جمهور باشد.
القصه حالا با گذشت بیش از یک هفته از اعتراضات مردمی و کشته شدن حدود 10 نفر (البته اگر آمار درست باشد) باید بگوییم دیگر فرقی نمی کند چه کسی رئیس جمهور باشد چون فرمان همان فرمان است و جاده همان جاده. می خواهد مسعود پزشکیان باشد یا سعید جلیلی یا حتی محمدباقر قالیباف.
