احمد زید آبادی در هم میهن نوشت:
طبق یک قاعده روشن، «حاکمیت» هر کشور امری یکپارچه است.
سیاستها و مسیر اجرای آنها در نهایت باید از یک مرکز واحد صادر و عملی شود تا مسئولِ موفقیتها و پیروزیها و ناکامیها و شکستها مشخص باشد و مطابق آن مورد داوری قرار گیرد.
به عبارت دیگر، در عرصه حکمرانی، میزان تأثیر و قدرت هر فرد و نهاد باید کاملاً شفاف باشد تا انتقاد و اعتراض و مطالبهگری و انتظار پاسخگویی از سوی مردم، مرجع واقعی خود را پیدا کند و به امری شبیه جنگ با آسیاب بادی تبدیل نشود.
اعتراض کیهان به سخنگوی دولت از سوی یک حزب اپوزیسیون خارج از قدرت رسمی و همینطور از سوی یک شهروند عادی و یا بنگاه خصوصی، امری پذیرفتهشده و عادی و طبیعی است اما همین اعتراض از سوی مسئولان یک نهاد وابسته به حکومت به صورت علنی، اقدامی از هر جهت غیرعادی، غیرطبیعی و کاملاً غیرقابل پذیرش است و نشان از بلبشویی بیسابقه در حکمرانی کشور دارد.
