ابراهیم سحرخیز یادداشت مهمان هموطن
همزمان با بررسی لایحه بودجه ۱۴۰۵ در مجلس ، علیرضا کاظمی در گردهمایی روسای ادارات ارزیابی عملکرد و پاسخگویی به شکایات استان ها بدون پرداختن به چرایی کوچک شدن مستمر سهم واقعی آموزش وپرورش از بودجه عمومی دولت ، تنها به قاضی رفته ، واسه خودش نوشابه باز کرده ، فرمودهاست:« درحال حاضر آموزش وپرورش در بهترین وضعیت ممکن قرار دارد چرا که ما امروز، خدا را شکر جز مطالبات مربوط به اعتراضات رتبه بندی سالهای ۱۴۰۱ و ۱۴۰۲ ، بدهی دیگری به معلمان نداریم »
او ضمن مباهات به پشت سر گذاشتن دو سال تحصیلی متفاوت و بی دغدغه ،پزشکیان را تنها قهرمانی دانسته ،که برای نخستین بار در چهل و شش سال اخیر ،آموزش وپرورش را از ذیل به صدر آورده ، در کرسی شاگرد اولی دولت نشانده است.
این خود شیفتگی یا اعتماد به نفس کاذب ، معلمان را به یاد گفتگوی دو ساعته ی علی اصغر فانی در ۱۵ مهر ۱۳۹۸ با خبرگزاری تسنیم می اندازد که در پاسخی انحرافی و تناقض آمیز به چرایی کمبود معلم ، دوران وزارت خویش را ، بهترین روزهای عمر آموزش وپرورش قلمداد کرده خود تنها وزیری می دانست که مثل کف دست آموزش وپرورش را می شناسد!
برخلاف تعریف و تمجید های بی پایه و اساس وزیر از نگاه خاص دولت پزشکیان به آموزش وپرورش، باید گفت ، دقت در اعداد و ارقام واقعی بودجه ، نشان می دهد ، لایحه پیشنهادی نه انقباضی نیست بلکه در مقایسه با بودجه ۱۴۰۴ ، رشد قابل ملاحظهای خواهد داشت.
رقم واقعی بودجه عمومی دولت برای سال ۱۴۰۵ ، با احتساب ۷۳۴ هزار میلیارد تومان درآمد اختصاصی وزارتخانه ها و موسسات دولتی ، ۱۴۸۹ هزار میلیارد تومان ذیل عنوان « جمعی خرجی » و ۱۲۶۷هزار میلیارد تومانی منابع درآمدی ناشی از هدفمندی یارانه ها در عمل چیزی بالغ بر ۷۵۰۰ هزار میلیارد تومان خواهد بود که تنها بخش ۵۲۲۰ هزار میلیاردی آن توسط دولتی ها در رسانه ها بازتاب داده می شود تا به افکار عمومی چنین القا شود که دخل و خرج سال آینده کشور با رشد حداقلی یعنی ۲ درصد ، کاملاً انقباضی است در حالی که واقعیت چیز دیگری است.
شاید تنها جایی که پس از سلامت ، سرش بی کلاه آمده ، آموزش وپرورش بیچاره است که در خوشبینانه ترین نگاه ، با سرجمع تمامی اعتباراتش در دو بخش هزینه ای و تملک دارایی ها ( عمرانی ) در همه جداول ، سهمش از بودجه ۷۵۰۰ هزار میلیارد تومانی دولت حتی به ۸ درصد هم نمی رسد.
این بود توجه ویژه دولت پزشکیان به عدالت آموزشی ؟!
راستی چرا از پیشنهاد بکر و حکیمانه شورای عالی آموزش وپرورش مینی بر رشد سالانه یک درصدی سهم آموزش وپرورش از بودجه عمومی دولت خبری نیست؟!
حاصل آن همه نهجالبلاغه خوانی های مکرر و بعضاً با اعراب غلط چه شد ؟!
در چنین اوضاع و احوال قمر در عقربی که با افزایش توفانی قیمت ارز و طلا ، مردم برای خرید مایحتاج فردای خود نگرانند و متوسط دریافتی یک معلم حتی به ۱۹ میلیون تومان هم نمی رسد تظاهر کردن به اینکه آموزش وپرورش در بهترین وضعیت ممکن قرار دارد تنها یک شوخی تلخ و زننده است.
یا این که مدام ، قمپز در کنید که پزشکیان ساعتها برای آموزش وپرورش وقت گذاشته ، منبر رفته ، نهجالبلاغه خوانده یا موعظه کرده است وقتی در عمل، توفیری در معیشت معلم یا سهم آموزش از بودجه عمومی دولت نداشته ، چه فایده !
برگزاری کارگاه آموزشی برای پزشکیان که برای آموزش وپرورش نان و آب نمی شود!
